

D3846

@#། །བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཞུགས་སོ། ། @##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཙ་ཏུཿཤ་ཏ་ཀ་ཤཱསྟྲཱ་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ ལོ།།གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མངའ་བདག་།རང་ཉིད་འཆི་བདག་བྱེད་པོ་མེད། །ཡོང་ངེས་རྣལ་བཞིན་གཉིད་ལོག་ན། །དེ་ལས་མ་རུངས་གཞན་ཅི་ཡོད། །འཆི་བར་བྱ་ ཕྱིར་སྐྱེས་གྱུར་ཅིང་།།གཞན་དབང་འགྲོ་བའི་ངང་ཅན་ལ། །འཆི་བ་བྱ་བ་ལྟར་སྣང་སྟེ། །གསོན་པ་བྱ་བ་མིན་ལྟར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་དུས་ཐུང་ངུ་ལྟར། །མཐོང་ཞིང་མ་ འོངས་གཞན་དུ་ན།།ཁྱོད་མཉམ་མི་མཉམ་ལྟར་སེམས་དེ་། །གསལ་བར་འཇིགས་པའི་འོ་དོད་འདྲ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་སྤྱི་མཐུན་ཕྱིར། །ཁྱོད་ལ་འཆི་བའི་འཇིགས་མེད་ན། ། གཅིག་ལ་གནོད་གང་དེ་ཕྲག་དོག་།སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་འགྱུར་རམ། །ནད་བཅོས་རྒ་བ་གསོ་བྱ་དེས། །དེ་དག་ལ་ཁྱོད་མི་འཇིགས་མོད། །ཆད་པ་ཕྱི་མ་བཅོར་མེད་པས། ། ཁྱོད་ཆེས་གསལ་བར་དེ་ལ་འཇིགས། །གསད་པར་བྱ་བའི་ཕྱུགས་རྣམས་ལྟར། །འཆི་བ་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་ཞིང་། །གཞན་ཡང་འཆི་བར་སྣང་གྱུར་ན། །ཁྱོད་ལ་འཆི་བདག་འཇིགས་ཅིས མེད།།དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་རྟག་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི། །ནམ་ཞིག་དུས་ན་འཆི་བདག་གིས། །ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །མ་འོངས་པ་ཡི་དོན་ལྟ་ཞིང་། །གསོན་པ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ན། ། བདག་ཉིད་འཚོང་ལ་བདག་ཉིད་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་ཞེས་སུ་ཞིག་སྨྲ། །བདག་ཉིད་གཏའ་མར་བཞག་བྱས་ཏེ། །སྡིག་ལས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བྱེད། །ངེས་པར་ཁྱོད་ནི་མཁས་རྣམས་ལྟར། །བདག་ལ་འདོད་ཆགས བྲལ་བར་ཟད།།སུ་ལའང་གསོན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལས་གཞན་མེད། །སྐྱེ་བོས་དེ་ངེས་མི་རིག་པ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་དཀོན། །ཁྱོད་རིང་གསོན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། །རྒན་ ཉིད་ལ་ཁྱོད་མི་དགའ་ན།།ེ་མ་ཁྱོད་སྤྱོད་སྐྱེ་བོ་ནི། །འདྲ་ལ་དམ་པ་ལྟ་བུར་སྣང་། །ཁྱོད་རང་འཆི་ལ་མྱ་ངན་ན། །བུ་སོགས་རྣམས་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་ཡིན། །རང་ཉིད་སྤྱོ་བྱ་སྨྲ་པོ་ནི། །ཅི་ལྟ་བུར་ན་སྨད་མི་ འགྱུར།།གང་ཚེ་འགའ་ཞིག་མ་བཅོལ་བར། །རང་ཉིད་བུར་གྱུར་དེ་ཡི་ཚེ། །མ་དྲིས་ཉིད་དུ་དེ་འགྲོ་བ། །རིགས་པར་མི་འགྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་ཕྱིར་ན་བུ་ཡི་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཟད། །འདི་ཡི་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བ་ཉིད། །རྒས་པས་ སྟོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར།།ཇི་ལྟར་ཕ་ལ་བུ་སྡུག་པ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ཀྱང་རྙེད་དཀའ། །གང་ཚེ་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ། །འགའ་ཡང་སྡུག་ཅེས་བྱ་ཡོད་མིན། །དེ་ཚེ་ཆགས་པ་འཚོང་དང་ ནི།།འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ཟད། །བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །མི་རྣམས་སྙིང་ལས་མྱུར་ལྡོག་སྟེ། །ཆགས་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བ་ཡིས། །མཚོན་པའི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ལྟོས། །གནོད་པས་གཟིར་བ་བྱས་ཟིན་ཀྱང་། །ཡོན་ཏན་མེད་ སྙམ་ཤེས་བཞིན་དུ།།ཁྱོད་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱི་འཆོས་འགྱུར། །དེ་ཡང་བདག་ལ་མི་རིགས་སོ།

四百论颂论
梵语：Catuḥśataka-śāstra-kārikā-nāma
藏语：论典四百颂
顶礼圣文殊！
三界之主宰，
自身无死主，
必然如睡眠，
何有比此恶？
生已为死亡，
随他而行者，
死亡似有为，
生存似无为。
汝见过去短，
未来又异处，
平等不平等，
明显如惊叫。
他人皆共同，
汝无死亡惧，
一人所受害，
嫉妒生痛苦？
病可医老治，
汝不畏彼等，
后难无可治，
汝甚畏于彼。
如待宰牲畜，
死亡皆共有，
他人亦将死，
何不畏死主？
时无定准故，
若思我常在，
死主何时来，
将对汝为害。
观未来之事，
生命未尽时，
自身卖自身，
谁说具智慧？
自身作抵押，
为何造罪业？
汝定如智者，
离欲于自身。
于谁所谓生，
唯是心刹那，
众生不知此，
故知己者稀。
汝喜长寿命，
汝不喜衰老，
呜呼汝所行，
似同贤善者。
汝悲己死亡，
何为子等故？
自说可悲者，
岂能不受诽？
当某未受托，
自成为其子，
未问而离去，
岂非为应理？
因愚故子之，
分别实已尽，
此趣之欢喜，
衰老将示现。
如父爱其子，
子不如是生，
此世向下行，
故天难获得。
若时不随顺，
无有可爱者，
贪欲如买卖，
唯是空生起。
离别所生苦，
速离人心间，
于贪亦应观，
离苦示无常。
虽遭害所逼，
知无功德已，
汝修饰自身，
于己亦不应。

།སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགེད་ལྟ་བུར་། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཁྱམ། །སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་འགེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་ གི་འདུ་བ་དགའ་ཡིན་དེའི།།འབྲལ་བ་ཅི་ལྟར་དགའ་མ་ཡིན། །འདུ་བ་དང་ནི་འབྲལ་བ་དག་།ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བར་སྣང་མིན་ནམ། །འདས་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལ། །མ་འོངས་ཐ་མ་ཡོད་མིན་ན། །ཅིས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདུ་མཐོང་ཞིང་། །རིང་པོར་གྱུར་ ཀྱང་བྲལ་བ་མིན།།སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་དུས་དེ་རྣམས། །ངེས་པར་དགྲ་དང་འདྲར་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་དགྲར་གྱུར་དེ་དག་ལ། །རྣམ་ཀུན་ཁྱོད་འདོད་ཆགས་མི་བྱ། །བློ་ངན་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ཡིས། །ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ན། །མཁས་པ་ སུ་ཞིག་ངེས་པར་ནི།།བྱ་དགོས་ཆད་པས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཁྱོད་འདི་བྱས་ནས་གསལ་བར་ནི། །ནགས་སུ་འགྲོ་བྱ་སྙམ་སེམས་ན། །གང་ཞིག་བྱས་ཀྱང་གཏང་བྱ་བ། །དེ་བྱས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་ནི་འཆིའོ་སྙམ་སེམས་པ། །གང་ལ་ངེས་པར་ ཡོད་གྱུར་པ།།དེ་ནི་ཆགས་པ་ཡོངས་བཏང་ཕྱིར། །འཆི་བདག་ལ་ཡང་ག་ལ་འཇིགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་རྟག་པར་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོའོ།། །། ལུས་ནི་དགྲ་ལྟར་མཐོང་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བསྲུང་བྱ་། །ཁྲིམས་ལྡན་ཡུན་རིང་འཚོ་བ་ནི། །དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱེད། །མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལུས་ཉིད་ལས། །སྐྱེ་ཞིང་བདེ་བ་གཞན་ལས་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །ཁོག པ་ལ་ཁྱོད་ཅི་སྟེ་གུས།།གང་ཚེ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ལྟར། །ཤས་ཆེར་མི་ལ་མི་འབྱུང་ན། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དེ། །ཆུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་བྱེད་དམ། །འཇིག་རྟེན་བདེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཤིང་། །བདེ་གྱུར་དག་ཀྱང་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །དེས་ན་སྐྱེ་བོ་ འཇིག་འདི་ལ།།སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་སྙེགས་པ་འདྲ། །སྡུག་བསྔལ་འདོད་པས་རྙེད་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པས་བདེ་བ་ག་ལ་ཡིན། །ཁྱོད་ཅིས་དཀོན་པ་ལ་གུས་ཤིང་། །མོད་ལ་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་མི་འཇིགས། །བདེ་བར་གྱུར་པའི་ལུས་པོ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་།།ལུས་ལ་གུས་དང་དགྲ་ལ་གུས། །དེ་དག་གཉིས་ནི་མཚུངས་པར་སྣང་། །ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་འགོར་བས་ཀྱང་། །བདེ་བའི་བདག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གནོན་ཅེས། །བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ལ་ཡིད་ ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ།།ཐ་མ་རྣམས་ལ་ལུས་སྐྱེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འདི། །ཉིན་རེ་ཉིན་རེ་འཇོམས་པར་བྱེད། །བདེ་བ་རྟོག་པའི་དབང་གྱུར་ཅིང་། །རྟོག་པ་སྡུག་བསྔལ་དབང་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས། །ཤིན་ཏུ་ སྟོབས་ལྡན་ཅི་ཡང་མེད།།ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དུས་འགྲོ་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ལུས་འདི་ཡི། །གཞན་པོ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་རྒྱུ་མང་པོ། །ནད་རྣམས་དང་གཞན་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་སྙེད་དུ་ནི་མི་རྣམས་ལ། ། བདེ་བའི་རྒྱུ་དག་སྣང་མ་ཡིན། །འཕེལ་བཞིན་པ་ཡི་བདེ་བ་ལས་། །ཇི་ལྟར་བཟློག་པ་མཐོང་གྱུར་པ་། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བཞིན་ལས་། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་དང་ལྷན་ཅིག་བདེ་བ་ལས་། །བཟློག་པ་མཐོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ། ། རྐྱེན་རྣམས་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

如同散播痛苦一般，在这世间到处流转。对于已经痛苦的众生，再散播痛苦有何益处？
对于相聚是快乐的人，分离怎能不是痛苦？相聚与分离，难道不是同时存在吗？
过去无有开始，未来无有终点，为何你只见到相聚，即使时间长久也不见分离？
刹那等时间，必定如同敌人，因此对于这些成为敌人的事物，你不应当生起任何贪著。
如果不是因为愚痴分离的恐惧，从家中必定不会出离，有智慧的人谁会因为必须做而去做呢？
你想着做完这件事后，明确地要去森林，但任何所做之事都要舍弃，做这些又有什么功德？
对于确实认为'我将死亡'的人，因为已经完全放下执著，又怎会害怕死主？
这是菩萨瑜伽行四百论中说明断除执著常见的方法的第一品。
虽然视身体如同敌人，但仍然要保护它，持戒长寿的人，能由此造大福德。
人们的痛苦从身体生起，快乐则从他处而来，对于一切痛苦的容器，你为何恭敬这躯体？
当快乐如同痛苦般，大多不会发生在人身上时，如此巨大的痛苦，你认为是小的吗？
世间趋向快乐，但快乐难得，因此众生在这毁坏中，似乎追随着痛苦。
痛苦是由欲望得到的，哪里会有因欲望而得到快乐？你为何恭敬稀有之事，而不畏惧频繁之事？
快乐的身体会成为痛苦的容器，恭敬身体和恭敬敌人，这两者似乎是相同的。
即使身体存在很久，也不会成为快乐的主体，说其他本性能够压制，这是不合理的。
上等人有心的痛苦，下等人有身体的痛苦，两种痛苦使这世间，日日遭受摧毁。
快乐随分别念而转，分别念随痛苦而转，因此在一切中没有比痛苦更有力量的了。
随着时间如何流逝，痛苦就如何增长，因此快乐对于这个身体来说，似乎是陌生的。
痛苦的因很多，疾病等其他显现，人们没有见到与此等量的快乐因。
如同看到增长的快乐会逆转，同样增长的痛苦却没有逆转。
与条件俱在的快乐会逆转，但对于痛苦，即使与条件俱在也没有逆转。

།ཁྱོད་འཆི་བཞིན་ལ་དུས་སོང་ཞིང་། །འགྲོ་བ་དང་ནི་འགྲོར་འགྱུར་ན། །འཆི་བཞིན་པ་ནི་བདེ་འགྱུར་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བཀྲེས་སོགས ཀྱི་།།གནོད་པ་རྟག་ཏུ་ཡོད་གྱུར་ན། །གནོད་བཞིན་པ་ནི་བདེའོ་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །ནུས་པ་མེད་པས་འབྱུང་ཀུན་ལ། །ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འགལ་བ་རྣམས་ལ་བདེའོ་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། གྲང་སོགས་རྣམས་ལ་ཕྱིར་འཆོས་པ་། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །བརླག་བཞིན་པ་ནི་བདེའོ་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །འབད་སྩོལ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས། །བྱ་འགའང་ས་སྟེངས་ཡོད་མིན་ན། །ལས་བྱེད་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །རྣམ པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ།།འདི་དང་གཞན་དུ་བདག་ཉིད་ནི། །རྟག་ཏུ་སྡིག་ལས་བསྲུང་བར་བྱ། །ངན་འགྲོ་ཡོད་ན་བདེ་བ་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །གཞོན་པ་སོགས་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི། །བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དང་པོར་གང་ལ་རྩོམ་མེད་ པ།།དེ་ལ་མཐར་འཕེལ་ག་ལ་ཡོད། །གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་སྐྱུག་པ་ལ་། །ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་དགར་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་། །བདེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་བྱེད། །བརྩམས་པས་སྐྱེས་པ་ལྡོག་འགྱུར་ན། །སྡུག་བསྔལ་རྩོམ་པའང་ བདེ་ཅི་ཡོད།།དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པས་སྐྱེ་འཇིག་དག་།སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་སྙམ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་སྡུག་བསྔལ་ནི། །བདེ་བས་གཡོགས་ལྟར་མི་མཐོང་ན། །གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་སྒྲིབ་འགྱུར་བ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཁྱོད་སྡུག་ཆགས་ བྲལ་མེད་དོ་ཞེས།།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསྟན་བྱ་དེས། །ངེས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །གཏི་མུག་ཀུན་གྱི་ཐ་མར་གསུངས། །མི་རྟག་པ་ལ་ངེས་པར་གནོད། །གང་ལ་གནོད་ཡོད་དེ་བདེ་མིན། །དེ་ཕྱིར་མི་རྟག་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱར་འགྱུར།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་བདེ་བར་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པའོ།། །།ཡུན་ནི་ཤིན་ཏུ་རིང་པོས་ཀྱང་། །ཡུལ་ལ་མུར་ཐུག་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྨན་པ་ངན་ལྟར་ཁྱོད་ཡུལ་ལ། ། ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་འབྱུང་། །བསྟེན་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ལ། །ས་སྲེད་ལྡོག་པ་མེད་ཇི་བཞིན། །བསྟེན་བཞིན་པ་ཡི་མི་རྣམས་ལ། །འདོད་རེ་འཕེལ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །བུད་མེད་ཀུན་ལ་འཁྲིག་པ་ལ། །ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ཞིང་། །གཟུགས་གཞན་གྱི ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ན།།ཁྱོད་ལ་མོ་མཆོག་གིས་ཅི་བྱེད། །གང་ལ་གང་ཡིད་འོང་འགྱུར་བ་། །དེ་ནི་དེ་ཡིས་འཚེངས་པར་རློམ། །ཁྱི་སོགས་རྣམས་ལའང་ཐུན་མོང་པས། །བློ་གྲོས་ངན་པ་ཁྱོད་ཅི་ཆགས། །ཁྱེད་ལ་ཡན་ལག་ཀུན་མཛེས་མོ།

你正在死亡时光流逝，将要往生而去时，说死亡中有乐，这在任何情况下都不合理。
当众生恒常遭受饥饿等痛苦时，说受苦时有乐，这在任何情况下都不合理。
由于无力，一切生起都依赖因缘和合，说相违之事有乐，这在任何情况下都不合理。
对寒冷等痛苦并非总能对治，说正在毁坏时有乐，这在任何情况下都不合理。
世间没有任何事物无需努力就能成就，说做事有乐，这在任何情况下都不合理。
此世他世都应当常护自己远离罪业，说有恶趣有乐，这在任何情况下都不合理。
人们在年轻等时并非常有快乐，最初无所作为者，最终怎会有所增长。
就像有人会喜欢金器中的呕吐物一样，人们也会认为对痛苦的对治就是快乐。
若所作所为终将消失，开始痛苦之事有何乐？因此圣者说生灭即是痛苦。
凡夫若不见痛苦为乐所覆，能遮蔽痛苦的所谓快乐根本不存在。
对凡夫说'你无离欲'，诸如来必定说这是一切愚痴的究竟。
无常必定有损害，有损害者非为乐，因此一切无常者，皆称之为是痛苦。
《瑜伽行四百论》中说明断除执著快乐的方法，为第二品。
即使经过极长时间，对境也无有穷尽，如同庸医，你对境界的劳作将毫无结果。
正如有些人对土地的贪恋永无止境，同样，人们对所依赖的对境欲求也在增长。
一切女人的淫欲毫无差别，若享用其他形体，你何需最胜女子？
对某人来说某物可意，他就认为已被其满足，狗等也有此共同点，愚痴的你为何贪著？
对你而言肢体皆美的女子

།གང་དེ་སྔར་ཀུན་ ཐུན་མོང་ན།།དེ་རྙེད་ཁྱོད་ལ་ངོ་མཚར་ལྟར། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་འགྱུར་བ་མིན། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་སྡུག་པ་དང་། །བཟློག་པ་ལ་ནི་བཟློག་མཐོང་ནས་། །རྣམ་པར་གནས་མེད་སྔ་མའམ། །ཅིག་ཤོས་ལས་ནི་གང་ཞིག་བདེན། །བླུན་པོའི་འདོད་ཆགས་ཡོན་ཏན་དང་། ། ལྡན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མི་སྐྱེ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འཇུག་རྣམས་ཀྱི། །ལྡོག་པ་རྒྱུ་ལས་ག་ལ་ཞིག་།ཇི་སྲིད་གཞན་ཤེས་མ་གྱུར་ན་། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་ཁྱོ་ལ་སྡུག་།ནད་ངན་དང་མཚུངས་བུད་མེད་ནི། །རྟག་ཏུ་རྐྱེན་ལས་བསྲུང་བར་བྱ། །དར་མར་རང་གིས་བྱས་པ་གང་། ། དེ་ནི་རྒན་པོར་མི་འདོད་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གྲོལ་བ་རྣམས། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་གདུང་མི་འགྱུར། །མ་ཆགས་པ་ལ་བདེ་མེད་ཅིང་། །དེ་ཡང་བླུན་མིན་ལ་མེད་ན། །གང་ཡིད་རྟག་ཏུ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ། །དེ་ཡི་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་ཞིག་།ཁྱོད་ལ་གུས་བཞིན་རྟག་པར་ནི། །མོ་དང་ལྷན ཅིག་ཕྲད་པ་མེད།།འདི་ང་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ཞེས། །ཡོངས་འཛིན་འདི་ཀོ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་བདེ་ཡིན་ན། །བུད་མེད་དག་གིས་དགོས་མེད་འགྱུར། །བདེ་བ་དོར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །བུད་མེད་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་ན་ཡང་། ། བདེ་བ་གཞན་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །དེ་རྒྱུ་མཛའ་མོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས། །བླུན་པོ་མིན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །མཛེ་པོ་འཕྲུག་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། །མདོངས་པས་འདོད་པའི་སྐྱོན་མི་མཐོང་། །ཆགས་བྲལ་རྣམས་ལ་མཛེ་པོ་ལྟར། །ཆགས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལྡན་པར སྣང་།།མགོན་མེད་བཀྲེས་པས་ཉེན་རྣམས་ལ། །མུ་གེར་བྱ་བ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་བུད་མེད་ཕྲད་པའི་ཚེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཡོ་བ་ཡིན། །དྲེགས་པ་ཡིས་ནི་ཁ་ཅིག་ལ། །བཤང་ཁང་ལ་ཡང་ཆགས་སྐྱེ་ཞིང་། །བུད་མེད་ལ་ལ་ལ་ཆགས་པ། །འགའ་ ཞིག་འགའ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད།།མི་གཙང་བ་ལ་གཏི་མུག་ནི། །འབྱུང་ཞིང་ཁྲོ་བ་འབྱུང་རིགས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་ནི། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྣམས་མ་གཏོགས་མི་གཙང་བའི། །སྣོད་ནི་སྨད་པར་འབྱུང་འགྱུར་ན། །གང་ལ་མི་ གཙང་འབྱུང་འགྱུར་བ།།དེ་ནི་སྨད་པར་ཅིས་མི་སེམས། །དངོས་པོ་གཙང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཐ་མ་གང་དུ་དམིགས་གྱུར་པ་། །དེ་ལ་གཙང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས། །བློ་ལྡན་མི་ནི་སུ་ཞིག་སྨྲ། །གང་ཞིག་བཤང་ཁང་ནང་འདུག་ཅིང་། །དེ་མེད་པར་ནི་མི་གནས་པར་། ། མི་གཙང་བ་ཡི་སྲིན་དེ་ལ། །རྨོངས་ལས་དྲེགས་པ་སྐྱེ་བར་ཟད། །ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་ནི། །ནང་ཕུགས་གཙང་བར་མི་འགྱུར་ན། །ཁྱོད་ནི་ནང་ལ་འབད་བྱེད་པ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ལ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཛེ་ཅན་བཞིན་དེ་ལྟར། །གཅིན་ཅན་ཀུན་ལ མཚུངས་མིན་ན།།མཛེ་ཅན་ཇི་བཞིན་གཅིན་ཅན་དེ། །དེ་ལྟར་མི་ཀུན་གྱིས་སྤོང་འགྱུར། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་འགའ་ཞིག་ནི། །སྣ་ཡི་ཚབ་མས་དག་འགྱུར་ལྟར། །མི་གཙང་ཕྱིར་འཆོས་མེ་ཏོག་ལ། །སོགས་པ་འདོད་ཆགས་དེ་བཞིན་འདོད། །གང་དུ་འདོད་ ཆགས་བྲལ་སྐྱེ་བ།།དེ་གཙང་ཞེས་བྱར་མི་རིགས་ལ། །ངེས་པར་འདོད་ཆགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །དངོས་དེ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །མདོར་ན་མི་རྟག་མི་གཙང་དང་། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་ཅེས། །བྱ་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །གཅིག་ ཉིད་ལ་ནི་སྲིད་པར་འགྱུར།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་གཙང་བར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པའོ།། །།བདག་གམ་བདག་གི་སྙམ་དྲེགས་པ། །སྲིད་པར་དམ་པ་སུ་ལ་ འགྱུར།།གང་ཕྱིར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡུལ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་ཕྱིར་རོ།

凡是以前大家共同的，对你来说为何觉得稀奇，无论如何也不会改变。具有功德者可爱，相反者则见其相反，无有安住之前者，或是其他者何者为真。愚者的贪欲和功德，不会单独生起，无因而趋入者，岂能从因中退却。只要未了知他人，在此期间她对你可爱。如同恶疾的女人，应当经常防护于缘。壮年时自己所作何事，老年时若不喜欢，如此解脱者们，为何不对此极为悲痛。无贪者无有安乐，此亦非愚者所有，心常时背离者，其乐如何。
对你恭敬而经常，与她无有相会。'此我非他人所有'，此执著是为何。若贪欲是快乐，则不需要女人。舍弃快乐之说，从未见过。即便与女人交合，若快乐从他处生，其因是情人自身，除愚者谁会执著。如麻风病人搔痒般，被贪欲迷惑不见欲之过患。对离贪者而言如同麻风病人，贪著者显现具有痛苦。
对无依无靠饥饿逼迫者，在饥荒时所生起的，那些在遇见女人时，是一切众生的动摇。以傲慢故对某些，连厕所也生贪著，对某些女人贪著，有些人生嫉妒。对不净起愚痴，生起嗔恨是合理，但于一切行相，生起贪欲实不应理。除人类之外不净，器皿为所诽谤，于生起不净者，为何不思为可诽。一切清净事物，最终所缘处，说彼有清净，何等智者能说。
某者住于厕所中，离彼则不能安住，对不净的虫子，除愚痴外生傲慢而已。以任何方便身体，内部不能清净，你对内勤作，如此对外则不然。若如麻风病人般，不等同于一切带尿者，如同麻风病人般带尿者，如此为一切人所舍。某些肢体损坏者，以假鼻而得清净般，不净外饰以花，等物贪欲亦如是。
于何处生离贪，说彼清净不应理，决定为贪欲因，彼事物无所有。总之无常不净，痛苦以及无我，此四种一切，唯一处得以成立。
菩萨瑜伽行四百论中说明断除执净颠倒的方便，为第三品。
我与我所慢，何圣者会有，因为一切有身者，一切境皆相等故。

།ཚོགས་བྲན་དྲུག་ཆོས་སྟབས་གྱུར་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་དྲེགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གང་ངམ་དེ་རུ་བྱ་བ་ནི། །དབང་དུ་བྱས་ལ་རག་ལས་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་གསོ་བྱ་འཐོབ་ ཐོབ་པ།།རྗེ་བོ་གཏོང་པོར་སེམས་དེ་བཞིན། །རྗེ་བོ་སྦྱིན་བྱ་བྱིན་བྱས་ནས། །བདག་ནི་གཏོང་བ་པོ་སྙམ་རློམ། །གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གནས། །ཁྱོད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དྲན། །གཞན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཚོ་ཁྱོད་ཀྱི། །དགའ་བ་གང་གིས་བསྐྱེད་ པར་འགྱུར།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་བསྲུང་པོ་དང་། །བསྲུང་བྱར་ས་བདག་སྣང་གྱུར་ན། །ཅི་སྟེ་གཅིག་གིས་དྲེགས་ཡོད་ཅིང་། །ཅི་སྟེ་གཞན་གྱི་དྲེགས་བྲལ་མིན། །རིགས་ཀུན་ནང་ནས་རང་ལས་ལ། །དགའ་བས་འཚོ་རྣམས་རྙེད་པ་དཀའ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་མི་ དགེར་འགྱུར།།དེས་ན་ཁྱོད་ལ་འགྲོ་བཟང་དཀོན། །གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ཏེ་བྱེད་པ་གང་། །དེ་ནི་ས་སྟེངས་བླུན་ཞེས་བྱ། །ཁྱོད་དང་མཚུངས་པའི་གཞན་དབང་གཞན། །འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྲུང་བ་ང་ལ་རག་ལས་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་ གླ་ལེན་ཞིང་།།རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྡིག་བྱེད་ན། །དེ་མཚུངས་བརྩེ་མེད་སུ་ཞིག་ཡོད། །སྐྱེ་བོ་སྡིག་ཏོ་བྱེད་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་བྱ་མིན་ན། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི། །ཐམས་ཅད་བསྲུང་བྱར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་ཉིད་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ གང་དུ་མེད་མི་འགྱུར།།ལུང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་། །བསོད་ནམས་མིན་པའང་འཇིག་ཡོད་མིན། །ཡང་དག་སྲུང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། །གལ་ཏེ་ས་བདག་ཆོས་ཡིན་ན། །ཉོན་མོངས་གཟོ་མཁན་རྣམས་ལ་ཡང་། །ཅི་སྟེ་ཆོས་སུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །འཇིག་ རྟེན་ས་བདག་རག་ལས་ཀྱི།།ས་བདག་དེ་ནི་སྨད་དེ་དཔེར། །དམ་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་མ། །སྲིད་པ་ཡི་ནི་སྲིད་པ་བཞིན། །བླུན་མིན་རྒྱལ་སྲིད་མི་ཐོབ་ལ། །བླུན་ལ་བརྩེ་བ་ཡོད་མིན་ན། །བསྲུང་པོ་ཡིན་ཡང་མི་ཡི་བདག་།བརྩེ་བ་མེད་ལ་ཆོས་མི་གནས། ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཀུན། །མཁས་པས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ། །དམན་འབྲིང་ཁྱད་འཕགས་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་ས་བདག་དགེ་རྣམས་ཀྱིས་། །འཇིག་རྟེན་བུ་ལྟར་བསྐྱངས་པ་དེ། །རྩོད་དུས་ཆོས་ལ་བརྟེན་རྣམས་ཀྱིས་། །དེང སང་རི་དགས་དགོན་པར་བྱས།།གླགས་སུ་བསྣུན་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ། །གལ་ཏེ་སྡིག་པ་ཡོད་མིན་ན། །རྐུན་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ། །དང་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆང་སོགས་དག་ལ་བདོག་པ་ཀུན། །ཡོངས་གཏོང་མཆོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གཡུལ་ ངོར་བདག་ཀྱང་ཡོངས་གཏོང་བ་།།མཆོད་པ་སྙམ་དུ་སེམས་སམ་ཅི། །རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་མགོན་ཁྱོད་ལ། །མགོན་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །མགོན་ཉིད་དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་ནི་། །མ་བཏང་སུ་ཞིག་དགའ་བར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ལའང་། ། གྲགས་པས་ཡོན་ཏན་འགའ་མི་འབྱུང་། །ཁྱོད་ཡོན་མེད་དང་ཁྱི་འཚེད་ལ། །གྲགས་པ་ཆེན་པོ་ཅི་སྟེ་མེད། །གང་ཚེ་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཉིད། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ་ཡི་ཚེ། །འདི་ནི་དབང་ཕྱུག་རྟེན་མིན་ཞེས། །བརྗོད་པ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

六种微小的聚集成为法的形式，你的傲慢是什么？任何事情都取决于掌控。
正如获得医治一样，主人也以布施心如是。主人施予所施之物后，自认为我是布施者。
他人处于痛苦之中，你却颠倒地思维。靠他人之事业生存的你，何以生起欢喜？
若世间有守护者，以及需要守护的国王显现，为何一者有傲慢，而他者不离傲慢？
在所有种姓中，以喜爱自己事业而生存者难得。若对你不善，因此你难得善趣。
被他人驱使而行事者，此即地上愚者。与你相同的依他者，无有任何其他。
说'守护依赖于我'，向世间收取工资，自己也造作罪业，有谁能与此无悲悯者相比？
若对造作罪业的众生，不应生起悲悯，则所有凡夫异生，都不应受到守护。
自身生起欢喜之因，何处都不会无有。以教典等诸因，非福德也不会毁灭。
若所谓真实守护者，是国王的法，那么对烦恼的制造者，为何不成为法？
世间依赖国王，该国王应受呵责，譬如圣者是一切世间之母，如有之有。
非愚者不得王位，对愚者无有悲悯，即使是守护者，人主无悲悯则法不住。
仙人们的一切行为，智者不会效仿，因为在他们之中，有下中上等差别。
往昔善良的国王们，如子般护持世间，争斗时期依止法者，今日使之如野兽荒野。
若乘机而击的国王，无有罪业，则其他盗贼，最初也应无有。
若将一切财物，施予酒等非供养，于战场舍弃自身，岂能认为是供养？
国王世间怙主你，若无有怙主，以怙主身份，谁会喜欢不舍弃自身？
即使对已死的国王，名声也不会带来任何功德。你无功德与狗肉，为何不同样有大名声？
当一切自在性，由福德所生时，说'此非自在依处'，是不应理的。

།འཚོ་བའི ཐབས་སོ་ཅོག་ལ་ཡང་།།འཇིག་རྟེན་ན་ནི་རིགས་ཞེས་བསྙད། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །རིགས་ལས་དབྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདས་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་དང་། །མི་མོ་རྣམས་ཡིད་གཡོ་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་རིགས་ཞེས་བྱ་བ། །རིགས་ལས་འགའ་ ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།།གལ་ཏེ་ལས་ཀྱིས་དམངས་རིགས་ཀྱང་། །རྒྱལ་རིགས་ཞེས་བྱར་འགྱུར་ན་ནི། །ལས་ཀྱིས་དམངས་ཀྱང་བྲམ་ཟེར་ནི། །གང་གིས་འགྱུར་བ་མིན་པར་སེམས། །རྒྱལ་པོ་སྡིག་ལ་དབང་ཕྱུག་ལྟར། །འགེང་བ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ན།།གཞན་གྱི་དོན་དུ་མཁས་པ་ནི། །སུ་ཞིག་ཕྱི་མར་འཇོམས་པར་བྱེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐྱེད་ང་རྒྱལ་ནི། །མཉམ་དང་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡི། །ཕ་རོལ་ནུས་ལྡན་བལྟ་བྱ་སྟེ། །དམ་པའི་སྙིང་ལ་མི་གནས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་བ་ནི། །རྒྱུ་མེད་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དབུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །སྨན་སླད་ཁོ་ནར་ཡང་དག་འབྱུང་། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ འཆི་བདག་སྒྲ་།།ཇི་ལྟར་འཇིགས་པ་སྐྱེད་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་སྒྲ་འདི་ནི། །འཆི་བདག་ལ་ཡང་འཇིགས་པ་བསྐྱེད། །ཐུབ་ལ་མཛད་དང་མཛད་མིན་དང་། །གསུང་བྱ་གསུང་བྱ་མིན་མངའ་བ། །དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །མིན་ཞེས་བྱ་ ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད།།སེམས་མ་རྟོགས་པ་འགྲོ་སོགས་ལ། །གང་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ་། །མ་མཐོང་དེ་ཕྱིར་ལས་ཀུན་ལ། །ཡིད་ནི་དོན་པོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེ་འམ་འོན་ཏེ་མི་དགེ་རུང་། །ཐམས་ཅད་དགེ་ ལེགས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ།།གང་ཕྱིར་ཡིད་དེའི་དབང་གྱུར་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དང་པོ། །ས་སྟེངས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་འགྱུར་བ། །དེ་དག་བསོད་ནམས་ལས་ཁྱད་འཕགས། །རིན་ཆེན་རང་བཞིན་མཆོད་རྟེན་ནི། ། འཇིག་རྟེན་རྙེད་མཐོ་འགས་བྱས་པ། །དེ་བས་སེམས་བསྐྱེད་བཅུག་འདུལ་པོ། །མཆོག་ཏུ་བཀྲབས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཕན་འདོད་བླ་མ་ཡིས། །སློབ་མ་ལ་ནི་སྲི་ཞུ་བྱ། །གང་ཕྱིར་ངེས་ཕན་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཕྱིར་སློབ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྲོ་ཡང འབྱུང་བོས་བཟུང་བ་ལ།།སྨན་པ་འཁྲུག་པ་མིན་པ་ལྟར། །ཐུབ་པ་ཉོན་མོངས་དགྲར་གཟིགས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་གང་ཟག་མིན། །གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་བ། །དེ་ཡིས་དེ་དེ་སྔར་དཔྱད་བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་མ་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ནད་ཐེབས་བུ་ལ་གདུང་འགྱུར་བ་། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩེ། །དམ་པ་མིན་ལ་ཁྱད་པར་དུའོ། །ལ་ལའི་སློབ་མར་འགྱུར་བ་སྟེ། །ལ་ལ་ཡི་ནི་བླ་མར་འགྱུར། །ཐབས་རིག་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ ཀྱིས་ནི།།མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སྨན་པ་མཁས་གྱུར་པས། །ནད་པ་སྒྲུབ་མེད་དཀོན་དེ་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟོབས་རྙེད་ནས། །གདུལ་བྱ་མ་ཡིན་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡུལ་དུ་ནི། །གལ་ཏེ་ འགའ་ཞིག་མ་བསྐུལ་བས་།།ངན་སོང་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་དེ། །བློ་ལྡན་གཞན་གྱི་སྨད་བྱར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཉེན་པ་གཞན་དག་ལ། །སྙིང་བརྩེ་ལེགས་ཞེས་མི་འདོད་པ། །དེ་རྗེས་བརྩེ་བས་མགོན་མེད་པ། །དག་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་གཏོང་། །འགྲོ་ ལ་ཕན་ཕྱིར་གང་ཞིག་ལ།།འཇིག་རྟེན་སྲིད་དུ་གནས་ཡོད་པ། །དེ་ལ་སོར་གནས་དག་ཕུང་ན། །སྡང་ལ་བསམ་ཐག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ཆར་ཡང་ཡོད་པ། །དེ་ཡི་དམན་པར་དམན་ལྟའི་དངོས། །འདི་ནི་ ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའོ།

一切生存方式，世间称之为种姓。因此对于一切众生，并无种姓的区别。
过去时间久远，女人心性不定，因此所谓王族，并无任何种姓。
如果通过行为平民也能成为王族，那么通过行为平民为何不能成为婆罗门呢？
国王如同主宰罪恶的自在天，若无人制止，为了他人利益的智者，谁能在来世降伏他？
自在天所生的我慢，对于与己平等或超胜的他人，应当观察其力量，此慢不住于圣者心中。
《瑜伽行四百论》中宣说断除我执方便品第四。
诸佛的一切行为，无有任何无因，乃至呼吸也是为了救护众生而生起。
如同死主的声音令世间生起恐惧，同样遍知的声音也令死主生起恐惧。
圣者具有应作与不应作，应说与不应说，因此说遍知或非遍知有何理由？
对于未了解心性的行走等，由于未见福德等，因此对一切事业，应当专注而行。
菩萨以意乐所作，无论善或不善，一切都成为善妙，因为已得心自在故。
初发心菩萨，其福德胜过地上一切众生成为转轮王的福德。
以珍宝所造的佛塔，世间获得崇高供养，比起令人发菩提心，说是最上庄严。
欲利益彼者的上师，应当服侍弟子，因为不知确实利益，所以称为弟子。
如同医生不会对被鬼神附体者生气，圣者视烦恼为敌，而非与烦恼相应的补特伽罗。
对于何者喜爱何事，应当先观察彼事，堕落者决定不是正法之器。
如同母亲特别关爱生病的孩子，同样菩萨的慈悲特别关注非善者。
有的成为弟子，有的成为上师，以种种善巧方便令未觉悟的众生觉悟。
如同善巧医者难得无病之人，同样菩萨获得力量后，难得非所化众生。
若有人在菩萨境内，因未劝导而堕恶趣，则智者将受他人诃责。
若有人不认为怜悯他人之苦难为善，彼人以慈悲如何布施予无依者？
为利众生而住世间者，对于住于正道者若遭损害，对怨敌能有何想？
于一切生中具足五神通者，对下劣者起下劣想，此事极为难行。

།ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་ཚེ་བསོད་ནམས་གང་། །ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བསགས་པ་དེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གཞལ་བྱ་ཡང་། །མིན་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །འཆི་དང་ཆོས་དང་སྲིད་པ་གཞན། །སྦྱིན་པའི་སྒྲ་ཡིས་གསལ་ བྱེད་པ།།དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །སྦྱིན་པའི་སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་སྙན། །འདིར་བྱིན་པ་ཡི་སྦྱིན་པ་ལས། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས། །ལེན་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི། །ཚོང་སྤོགས་བཞིན་དུ་སྨད་པར་འགྱུར། །གང་ལ་སྔར་བྱས་སྡིག་པ་ཡང་། ། ཡོད་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དགེ་བའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་ནི། །བསྒྲུབ་མིན་ཞེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། །རླབས་ཆེན་ཡིད་ཅན་དེ་ལ་ནི། །འདི་ནའང་གནོད་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེས་ན་དེ་ལ་སྲིད་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །གང ལ་ཀུན་ཚེ་སེམས་དབང་ནི།།ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ཀོ་རྒྱུ་ཅིས་འཇིག་རྟེན་ནི། །ཀུན་གྱི་མངའ་བདག་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཕུལ་འགྲོ་ལས་ཆེས་ཕུལ་འགྲོ་བ། །འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡང་སྣང་། །དེས་ན་བསམ་མི་ཁྱབ་མཐུ་ཡང་། །ངེས་པར་ ཡོད་ཅེས་རྟོགས་པར་གྱིས།།བླུན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཆོས་ལ། །སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་ཞན་ལ་ཤིན་ཏུ་ནི། །རྨད་བྱུང་ཆོས་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྔ་པའོ།། །། བདེ་བས་འདོད་ཆགས་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །སྡུག་པས་ཁྲོ་བ་འཕེལ་འགྱུར་ན། །ཅིས་བདེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་མིན་ཞིང་། །སྡུག་པ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཅིས་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལས་ནི་སྡུད་པ་སྟེ། །ཁྲོ་བའི་ལས་ནི་རྩོད་པའོ། །འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་རླུང་བཞིན་དུ། ། གཏི་མུག་ལས་ནི་གསོས་འདེབས་སོ་། །མ་ཕྲད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་སྤུངས་མེད་ལས་ཁྲོ་སྡུག་།ཡོངས་མི་ཤེས་ལས་གཏི་མུག་སྟེ། །དེ་དག་གིས་དེ་དག་མི་རྟོགས་། །ཇི་ལྟར་བད་ཀན་ལ་མཁྲིས་དང་། །ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པ་མེད་མཐོང་བ། །དེ བཞིན་ཁྲོ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་།།ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པ་མེད་པར་མཐོང་། །འདོད་ཆགས་བྲན་བཞིན་བཀོལ་བྱ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་མི་ཕངས་དེའི་སྨན་ཕྱིར། །ཁྲོ་ལ་རྗེ་བོ་བཞིན་ལྟ་སྟེ། །དེའི་སྨན་ཕངས་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དང་པོར་གཏི་མུག་ཡང་དག་འབྱུང་། །བར་དུ་ ཁྲོ་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་།།ཕྱིས་ནི་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བ་སྟེ། །ཉིན་ལ་རིམ་པ་གསུམ་དུའོ།

以方便所积累的一切福德，即使经过极其长久的时间，如来说即便是一切智者也无法衡量。
死亡、正法和其他轮回，以布施之声而明显宣说，因此对于菩萨而言，布施之声常令人悦耳。
此处由于布施而生起广大果报，这样说的话，接受和完全布施，就如同做买卖一般被呵斥。
对于某人过去所造的罪业，即使存在也成为不存在，对于具有善业的人而言，不会有所谓的不能成就。
对于具有广大心意的人而言，此处也无有损害，因此对他而言，轮回和涅槃无有差别。
对于何人一切时心的自在，从自身生起，他为何因不能成为一切世间的主宰？
胜妙中更为胜妙者，在此世间也可见到，因此应当了知不可思议的力量必定存在。
如同愚者对于极为甚深的法生起恐惧一般，同样，对于弱者而言，对极为稀有的法也生起恐惧。
《瑜伽行四百论》中宣说菩萨行为的第五品。
若由乐增长贪欲，由苦增长嗔恨，为何安乐者非苦行者，痛苦者为何是苦行者？
贪欲的业是积聚，嗔恨的业是争斗，如同风吹动一切元素般，愚痴的业是滋养。
贪欲由未遇见而生，嗔恨由无有痛苦积聚而生，愚痴由完全不知而生，它们互不了知彼此。
如同见到痰和胆汁不会相遇一般，同样见到嗔恨和贪欲不会相遇。
贪欲应如奴仆般役使，因为不惜其药故，对嗔恨应视如主人，因为惜其药故。
最初生起真实愚痴，中间生起嗔恨，最后生起贪欲，如同白天的三个时分。

།འདོད་ཆགས་མཛའ་མིན་མཛའ་འདྲ་བ། །དེས་དེ་ལ་ཁྱོད་མི་འཇིགས་ཏེ། །མི་ཕན་མཛའ་བོ་ཁྱད་པར་དུ། །སྐྱེས་བུས་སྤང་བར་བྱ་མིན་ནམ། །འདོད་ཆགས་ རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་།།རྐྱེན་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་གང་། །དེ་ནི་སྒྲུབ་སླ་ཅིག་ཤོས་མིན། །ཁྲོ་བ་བརྟན་ཞིང་ངེས་པར་ནི། །མི་དགེ་ཉེས་ཆེན་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཀུན་དབྱེ་ཤེས་པས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་མཐར་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་གྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི། །མཐོང་ན་གཏི་མུག་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འབད་པས་ཀུན གྱིས་འདིར།།གཏམ་དེ་ཁོ་ན་བསྙད་པར་བྱ། །རྟག་ཏུ་ས་འཛིན་སོགས་དགའ་ལ། །གཏོང་པོ་ཟ་པོ་གཙང་ཞིང་འགྱུར། །དེ་འདྲ་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་རྣམས། །འདོད་ཆགས་ཅན་གྱི་མི་ལ་སྣང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆགས་ཅན་ལ། །ཟས་དང་ ཆོས་གོས་གཙུག་ལག་ཁང་།།དགེ་ལེགས་སྤངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། །རྟག་ཏུ་བླ་མའི་ཐད་གནས་གསུངས། །ནུས་མེད་ལ་ཁྲོས་བདག་ཉིད་ལ། །མདོག་མི་སྡུག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད། །ནུས་པ་གང་ལའང་བརྩེ་མེད་པ་། །དེ་ནི་ཐ་ཆད་ཅེས་བྱར་བརྗོད། ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡི་སྒྲ། །སྔར་བྱས་སྡིག་མཐར་བྱེད་པར་བརྗོད། །རྨོངས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་མི་འདོད། །སྙན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་མི་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་བ། །གཞན་ལས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ རློམ།།ཇི་ལྟར་གཤེ་བ་པོ་ལ་ནི། །ཆད་པར་བྱ་བ་མངོན་བརྗོད་པ། །དེ་བཞིན་སྙན་པར་སྨྲ་པོ་ལ། །མཆོད་པར་བྱ་བ་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྨད་བྱ་མ་སྨྲས་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ནི། །སྨྲ་པོ་ལ་ཁྲོ་མི་རིགས་ན། །ཡང་དག་མིན་སྨྲ་ལ་ཅི་སྨོས། ། དམན་ལས་མི་སྙན་ཞེས་བྱ་བ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དམན་བྱུང་མི་སྙན་པ། །ཡན་གར་ཉུང་ཟད་ལྟ་བུར་སྣང་། །གཞན་གནོད་བྱས་པས་བདག་ལ་ནི། །ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། །ཁྱོད་ཁྲོ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ལ། །གུས་པ་ཞེན་པ་རྐྱང་བར ཟད།།གལ་ཏེ་བཟོད་པས་འབད་མེད་པར། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ན། །གང་ཞིག་དེ་ལ་གེགས་བྱེད་པ། །དེ་མཚུངས་བླུན་པོ་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་ཁྱད་པར་དུ། །སྟོབས་ལྡན་དག་ལ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །དེས་ན་གཞན་ འཇོམས་ཁྲོ་བ་ལ།།ཅི་ནས་ཁྱོད་གུས་གྱུར་ཏ་རེ། །གང་ཞིག་ཁྲོ་གནས་ལ་བཟོད་པ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཡོན་ཏན་གནས་ལ་འཇིགས་ཞེས་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་བླུན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན། །སུ་ཞིག་ཁྱད་བསད་མཐར་བྱས་ནས། །འཇིག་རྟེན་ ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཡོད།།དེ་ཕྱིར་བདག་ནི་སྡིག་པ་བས། །བརྙས་པ་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས། །གང་གིས་རྣམ་ཤེས་གནས་ལ་སོགས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་ཡོད་ན་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ནམ་ཡང་བློ་གྲོས་ལ་མི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའོ།

贪欲虽似友非友，你对此不生畏惧，无益之友尤其应，被人们所远离否？
贪欲从因而生起，也从缘而生起，贪欲从缘所生者，易成就非其他。
忿怒坚固且确实，造作大恶不善业，如是遍知诸分别，烦恼终将得灭尽。
如同身根住身中，愚痴遍住一切中，是故一切诸烦恼，摧破愚痴得摧破。
若见缘起之真理，愚痴便不复生起，是故此处当精进，宣说彼之真实义。
常喜持地等诸事，慷慨好施且清净，如是等类诸相貌，显现于贪欲者身。
诸佛对于贪欲者，开示饮食及法衣，精舍及诸善妙法，常住上师之前方。
于无力者起忿怒，唯令自身不悦目，于有力者无慈悯，此即名为最下劣。
不悦耳之诸音声，谓能尽除昔所造，愚昧非善之补特，不愿自身得清净。
悦耳不悦诸音声，自性本无有损害，是故分别所生起，妄执他人为其因。
如同对于谩骂者，明说应当受惩罚，如是对于善言者，何不应当作供养？
纵使你未说诽谤，若为他人所知晓，不应忿怒说者时，何况说其不真实？
所谓不悦之言语，必定不从卑劣生，是故卑劣生不悦，似如独立微小事。
损害他人于自身，毫无功德可言时，汝怒无有功德处，唯是执著恭敬耳。
若能忍辱无勤勉，获得广大诸福德，有谁阻碍于彼事，堪与愚者相比拟？
所谓忿怒尤其是，不生具力诸人前，是故损他之忿怒，何故汝生恭敬心？
于忿怒处能安忍，彼能生起诸修持，谓于功德处生畏，唯是汝之愚痴耳。
何人杀害至究竟，而能往生他世间？是故我于罪恶者，轻蔑实为善哉事。
若于识处等诸法，如实了知为识者，彼若存在诸烦恼，永不安住智慧中。
瑜伽行四百论中宣说断除烦恼方便品第六

། །།སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་འདི་ལ་མཐའ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུའང་ཡོད་མིན་ན། །བྱིས་ཁྱོད་འདིར་ནི་བྱིང་བ་ལ། །འཇིགས་པ་ཅིས་ན་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ལང ཚོ་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་གྱུར་ནས།།སླར་ཡང་མདུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ནི། །འགྲོས་ཀྱིས་འགྲམ་པ་ལྟ་བུར་མངོན། །སྲིད་པར་ཁྱོད་ལ་རང་འདོད་ཀྱིས་། །འགྲོ་བ་གཞར་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །གཞན་གྱི་དབང་དང་འཇིགས་མེད་པར། ། བློ་དང་ལྡན་པར་སུ་ཞིག་འགྱུར། །མ་འོངས་ཐ་མ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །ཀུན་ཚེའང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ། །ཁྱོད་འདས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་མི་འགྱུར་དེ་ལྟར་བྱོས། །ཉན་པོ་མཉན་བྱ་འཆད་པོ་རྣམས། །འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །དེས་ན་མདོར་ན འཁོར་བ་ནི།།མཐར་མེད་མ་ཡིན་མཐའ་བཅས་མིན། །ཕལ་མོ་ཆེར་ན་མི་རྣམས་ནི། །དམ་པ་མ་ཡིན་ཕྱོགས་ཡོངས་འཛིན། །དེས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ཕལ་ཆེར་ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ས་སྟེངས་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ནི། །ཅོ་འདྲི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ མཐོང་།།དེས་ན་སྲིད་པ་གསོད་གནས་དང་། །མཚུངས་པར་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་། །རྣམ་ཤེས་གནས་པ་མེད་པ་ལས། །གལ་ཏེ་སྨྱོན་པར་འགྱུར་ན་ནི། །སྲིད་གནས་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར། །འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ དག་།བཟློག་ལ་ཉམས་པ་མཐོང་གྱུར་ཏེ། །དེས་ན་ལས་ཀུན་ཟད་པ་ལ། །བློ་གྲོས་ལྡན་པས་བློ་བསྐྱེད་དོ།

苦海无边际，从任何方面看都不存在边际，愚者你沉溺其中，为何不生起恐惧？
青春已成过往，再次出现在前方，在这世间中，宛如缓慢消逝的河岸。
在轮回中你没有任何自主的去处，既然如此，谁能不受他人控制和恐惧而具有智慧？
未来无有尽头，永远都是凡夫，你的过去如何，未来也将如是，应当如此行事。
听者、所闻、说者，这些都极其难得，因此简而言之，轮回既非无边际，也非有边际。
大多数人都执著非正道，因此凡夫大多必定堕入恶趣。
在地上所见恶业果报，唯有痛苦，因此在圣者眼中，轮回与屠宰场无异。
若因意识无所依而成为疯狂，那么执著轮回者岂非疯狂？有智者谁会说不是？
见到遮止往来等苦的修行有所退失，因此具慧者对灭尽一切业生起决心。

།གང་ཚེ་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ཡང་། །ཐོག་མའི་རྒྱུ་ནི་སྣང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒྱས་པར། །མཐོང་ནས་གང་ལ་འཇིགས་མི་འབྱུང་། །འབྲས བུ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ནི།།འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། །གྲུབ་ལ་ངེས་པར་མཐར་འགྱུར་ན། །དེ་ཡི་དོན་དུ་ཅི་སྟེ་འཇོམས། །ལས་ནི་འབད་པས་བྱེད་འགྱུར་ཞིང་། །བྱས་ཟིན་འབད་པ་མེད་པར་འཇིག་།དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་ཀོ། །ལས་ལ་ཆགས་ བྲལ་འགའ་ཡོད་མིན།།འདས་ལ་བདེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །མ་འོངས་པ་ལའང་ཡོད་མིན་ལ། །ད་བྱུང་བའང་འགྲོ་ཉིད་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་འདི་གང་ཕྱིར་ཡིན། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་མཐོ་རིས་ཀྱང་། །དམྱལ་བ་དང་མཚུངས་འཇིགས་སྐྱེད་འགྱུར། །རྣམ་པ་ ཀུན་ཏུ་དེ་རྣམས་ལ།།སྲིད་གང་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་དཀོན། །གལ་ཏེ་བྱིས་པའང་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་གྱུར་ན། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སེམས་དང་ནི། །ལྷན་ཅིག་གཏན་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རློམ་པ་ཅན་མིན་དཀོན། །རློམ་ ཅན་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་མེད།།དེས་ན་སྣང་ནས་སྣང་བར་ནི། །འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀར་གསུངས། །འདི་ན་ཡུལ་ལོག་གྱུར་པ་ལ། །ཡུལ་ནི་དམིགས་པར་གྲགས་གྱུར་ཏེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས། །རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ཡང་དག་འདོད། །བསོད་ནམས་འབྲས་ བུ་ཕྲུག་པ་སྟེ།།དེ་གཞན་ལས་ཡེ་བསྲུང་བྱ་ན། །རྟག་ཏུ་གཞན་ལས་བསྲུང་བྱ་གང་། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བདག་གིར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་ཚུལ་ལུགས་གང་དང་གང་། །དེ་དང་དེ་ལ་ཆོས་རྗེས་འཇུག་།དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཆོས་པས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་སྟོབས་ལྡན་ལྟ་བུར་ སྣང་།།ཡུལ་ནི་དགེ་བས་ཡིད་འོང་ན། །ཡུལ་དེའང་ངན་པར་བརྩི་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་བཏང་བ་ཤིས་གྱུར་པ་། །དེ་གྲུབ་པ་ཡིས་ཅི་ཞིག་དགོས། །གང་ལ་བཀའ་ལུང་དགོས་མེད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་དོན་མེད་པར་འགྱུར། །གང་ཡང་བཀའ་ ལུང་དོན་གཉེར་ཉིད།།དེ་ནི་སྐྱེ་ནང་བླུན་ཞེས་བྱ། །མ་འོངས་པ་ཡི་འབྲས་མཐོང་ནས། །ཆོས་འདོད་ཆགས་པས་ཁྱོད་ཆགས་ན། །མ་འོངས་མཐའ་ཉིད་མཐོང་གྱུར་ན་། །འཇིགས་པ་མེད་དམ་ཅི་ཞིག་བྱེད། །གླ་བ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ནི། །རྣམ་ཀུན་རྔན་ པ་དང་མཚུངས་འགྱུར་།།གང་དག་དགེ་བའང་མི་འདོད་པ། །དེ་དག་མི་དགེ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །གང་གིས་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་། །ཚོགས་འདྲ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར། །མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཆེས། །གསལ་བར་གོ་འཕང་དམ་པར་འགྲོ། །གང་དག་ ལ་ནི་འཁོར་བ་ན།།ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དགའ་མེད་པ། །དེ་དག་ལ་འདིར་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །དགའ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་ པའོ།། །།ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་མི་རྣམས་ལ། །མཛའ་བ་ཡུན་རིང་མི་གནས་པ། །དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་སྐྱོན་ཤེས་ལ། །འདོད་ཆགས་ཡུན་རིང་མི་གནས་སོ། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་ཏེ། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་སྡང་ཞིང་། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ། །དེ་ཕྱིར འདོད་པ་དོན་མེད་པའོ།།རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ལ། །སོགས་ལ་ཡོད་ཉིད་ཡོད་མིན་ན། །ཡང་དག་དོན་དང་རྟོག་པ་ཞེས། །བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །འགའ་ལའང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མིན་ཏེ། །གཞན་དང་ལྷན་ ཅིག་བཅིངས་པ་ལ།།བྲལ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

当一个果报的最初因缘都不显现时，见到一切广大后，谁能不生畏惧？
一切果报并非必定成就，若已成就必定到达终点，为何要为此而毁坏？
业是以勤勉而造作，已造作的无需勤勉即毁灭，虽然如此，你对业却没有丝毫离欲。
过去无有安乐，未来也无有安乐，现在也正在逝去，你这疲惫为何而生？
对智者而言，即使天界也如同地狱般生起恐惧，对他们而言，任何有为法都难得不生恐惧。
若是愚者也完全了知轮回的痛苦，刹那间心识将永远毁灭。
众生中少有不傲慢者，傲慢者中无有具慈悲者，因此说从一世到一世，众生极难得。
此处对于颠倒的境界，境界被认为是所缘，颠倒的法，以何因而认为是正确的？
福德果报是子嗣，若要从他人处守护，常时从他人处守护的，如何能成为自己的？
世间的规矩是什么，法就随顺于彼，因此即使是修法者，也显得如同具有世间力量。
若境界因善业而可意，则彼境界也应视为恶劣，舍弃什么是吉祥的，成就它又有何用？
对于不需教诫者，对他法义成为无用，若是追求教诫者，此即称为愚者。
见到未来果报后，你若因法欲而执著，若见到未来的终点，岂不会生起恐惧？
如同雇工般的福德，一切都等同于酬劳，有些人连善业也不欲求，他们又怎会造作不善？
若见众生如机关的聚合，如同幻化人，彼等更加明显地趣向殊胜果位。
对于在轮回中连境界也不生欢喜者，对他们而言此处一切欢喜都不应理。
《瑜伽行四百论》中宣说以人性而贪著受用的对治方法，为第七品。
如同不和睦的人们之间，友谊不能长久住，如是于一切过患了知者，贪欲不能长久住。
有些人对此贪著，有些人对此嗔恨，有些人对此愚痴，因此欲望无有意义。
若无分别的贪欲等，存在性本身不存在，真实义和分别，具慧者谁会执取？
任何与任何一起，所谓束缚都不存在，与他物一起束缚，解脱是不合理的。

།བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པར་འགྱུར། །ཆོས་གང་ཞིག་ལ་ཐུབ་པ་ཡིས་། །ཐར་བའི་བར་དུ་འཕེལ་བ་ ཉིད།།གསུངས་དེར་གང་ལ་གུས་མེད་པ། །དེ་ནི་གསལ་བར་བློ་ལྡན་མིན། །བདག་ནི་མྱ་ངན་འདའ་འགྱུར་ཞེས། །སྟོང་མིན་སྟོང་ལྟར་མཐོང་མིན་ཏེ། །ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །གང་ལས་འཇིག་རྟེན་བསྟན་ འབྱུང་བ།།དེ་ལས་འཇུག་པ་གསུངས་པ་སྟེ། །གང་ལས་དོན་དམ་བསྙད་འབྱུང་བ། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་གསུངས་པའོ། །ཀུན་ཡོད་མ་ཡིན་ཅི་བྱ་ཞེས། །ཁྱོད་ལ་འཇིགས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་གྲང་། །གལ་ཏེ་བྱ་བ་ཡོད་ན་ནི། །ཆོས་འདི་ཟློག་བྱེད་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ ལ་རང་ཕྱོགས་ཆགས་ཡོད་ཅིང་།།གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མི་དགའ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། །གཉིས་སྤྱོད་ཞི་བར་ཡོད་མི་འགྱུར། །བྱེད་མེད་མྱ་ངན་འདའ་འགྱུར་ཞིང་། །བྱེད་པས་ཡང་སྲིད་འགྱུར་ཏེ་དེས། །བསམ་ཁྲལ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས། །འདས་ པ་ཐོབ་སླ་ཅིག་ཤོས་མིན།།གང་ལ་འདི་སྐྱོ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཞི་གུས་ག་ལ་ཡོད། །རང་ཁྱིམ་ལས་བཞིན་སྲིད་པ་ནི། །འདི་ནས་འབྱུང་བའང་བྱ་བར་དཀའ། །ལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་མནན་ཅིང་། །འཆི་བར་འདོད་པ་དག་སྣང་སྟེ། །དེ་ཚེ་དེ་དག་གཏི་མུག་ ཕྱིར།།གོ་འཕང་དམ་པར་མི་འགྲོར་ཟད། །སྦྱིན་པ་དམན་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། །འབྲིང་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུངས་པ་སྟེ། །མཆོག་ལ་ཞི་བ་གསུངས་གྱུར་པ། །དེས་ན་རྟག་ཏུ་མཆོག་ཏུ་བྱོས། །བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག་།བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་ དང་།།ཕྱི་ནས་ལྟ་བ་ཀུན་བཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་གཅིག་གི་ལྟ་པོ་གང་། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་པོར་བཤད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆོས་ཆགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་། །མཐོ་ རིས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གསུངས།།ཐར་པ་འདོད་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད། །སྨད་འགྱུར་གཞན་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །བསོད་ནམས་འདོད་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །ཀུན་ཚེ་བརྗོད་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །གནས་མིན་གནས་ལ་སྦྱར་བའི་སྨན། །དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ཇི་ལྟར་ ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས།།གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་མ་གཏོགས་པ་། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །གཉི་ག་མིན་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། །ནད་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་།།སྨན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་གནས་མཆོག་ལ། །ཅུང་ཟད་མཐོང་ན་བཟང་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ནང་བདག་བསམ་པ་ལ། །མཁས་པས་རྟག་ཏུ་བློ་གྲོས་བསྐྱེད། །དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། ། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །བསམས་བཞིན་པ་ནི་བྱ་བ་ནི་། །ཀུན་ལ་གྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །འདི་ན་འང་མྱང་འདས་མེད་མིན་གྱི་། །སྦྱོར་དང་གྲོལ་རྣམས་རྙེད་པར་དཀའ། །ལུས་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་ཐོས་ནས། །འདོད ཆགས་ཡུན་རིང་མི་གནས་ཏེ།།ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཟད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་མཐའ་མཐོང་ཞིང་། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་ནི་མ་ཚང་ཕྱིར། །སྐྱེ་བའང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པའོ།

福德微小者对此法，也不会生起怀疑。仅仅怀疑，就能使轮回破裂。
对于佛陀所说的，直至解脱都增长的法，若对此不恭敬者，显然不是智者。
说'我将涅槃'，非空而见空，以邪见不能涅槃，诸如来如是宣说。
从何处显示世间教法，从彼处宣说趣入；从何处诠说胜义，从彼处宣说还灭。
若想'一切皆无何所作'，你会生起恐惧吧？若有所作，则不会违背此法。
若你对自方有执著，而不喜他方，则不能趣向涅槃，二边之行不能寂灭。
无作则得涅槃，有作则成后有，是故无思虑者易得涅槃，另一种则不然。
于此不厌离者，岂有寂静敬意？如自家事业般，从此出离轮回亦难。
有些人为苦所压，而欲求死亡，彼时彼等因愚痴，不能趣向最上果位。
布施说与下等，持戒说与中等，寂静说与上等，是故当常行最上。
首先遮止非福，中间遮止我执，最后遮止诸见，知此者是智者。
见一法者，即说为见一切法者。一法空性，即是一切法空性。
诸如来对求生天者，说法爱；于求解脱者，此成过失，何况其他。
求福德者不应常说空性，药若用于不当处，岂不成毒？
如同未能以异语，理解野蛮人语言，如是除世间外，不能理解世间。
说有说无及亦有亦无，说非有非无，随病皆可说是药，不是吗？
若见真实则得最上处，若稍见则得善趣，是故于内心思维，智者当常生智慧。
若于此世由了知真实，虽未得涅槃，来世不费力，必定能获得，如业果然。
有意为之事，于一切中极难成就。此处虽非无涅槃，然瑜伽解脱难获得。
闻知身无功德已，贪欲不久住，以此道一切，岂不皆灭尽？
如见种子有终际，而无始际，如是因缘不具足故，生亦不复生。
《瑜伽行四百论》中弟子清净品第八。

། །།ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་དོན་སྐྱེ་བ། །དེས་ན་རྟག་ཡོད་མིན་དེའི་ཕྱིར། །ཐུབ་པ་མ་གཏོགས་ཇི་ལྟའི་དངོས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་གང ན་ནམ་དུ་ཡང་།།མ་བརྟེན་པར་ནི་ཡོད་ཉིད་མེད། །དེས་ན་ནམ་ཡང་གང་ཞིག་ཏུའང་། །རྟག་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་དངོས་པོ་མེད། །རྒྱུ་ལྡན་རྟག་པ་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ན་རྒྱུ་མེད་ལས་གྲུབ་ནི། །དེ་ཉིད་མཁྱེན་པས་གྲུབ་མིན་གསུངས། ། མི་རྟག་བྱས་པར་མཐོང་གྱུར་ནས། །མ་བྱས་གལ་ཏེ་རྟག་ན་ནི། །བྱས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས། །རྟག་པ་ཡོད་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར། །མཁའ་ལ་སོགས་རྣམས་རྟག་གོ་ཞེས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་རྟོག་།མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ། །འཇིག་རྟེན པས་ཀྱང་དོན་མ་མཐོང་།།ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཅན་ནི། །ཀུན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ནི། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཡོད། །གང་ཞིག་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ལ། །འཇུག་དང་ལྡོག་པའང་དམིགས་པར་འགྱུར། ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་འབྲས་བུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་རྒྱུ་ལ་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ན། །གཞན་གྱི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ། གང་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རྟག་ཅེས་བྱར་ཡོད་མིན། །རྟག་པ་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི། །དངོས་དེ་མ་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེ། །རང་ཉིད་འབྱུང་བར་གྱུར་དེ་ལ། །རྒྱུ་ནི་ལོག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དངོས་པོ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པ། །ཅི་ལྟ་བུར་ན་མི་རྟག་འགྱུར། ། ནམ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས། །མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་མཐོང་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱོགས་འགའ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། །ཕྱོགས་འགའ་རྒྱུ་མ་ཡིན་དེས་ན། །དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་ན་ཀོ། །སྣ་ཚོགས་རྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །རྒྱུ་ཡི་ཟླུམ་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི འབྲས་བུ་ལ་ཡོད་མིན།།དེས་ན་བདག་ཉིད་ཀུན་སྦྱོར་བ། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ལ་མི་འཐད་དོ།

一切生起果实之义，因此非为恒常存在，除佛陀外如实之相，如来亦不存在。
任何事物于任何时，若无所依即不存，因此任何时任何处，皆无有任何常住者。
无因则无有事物，有因则非为常住，因此无因所成就，智者说非为成就。
见无常为所作已，若无作则为常住，见所作有存在已，常住即成非存在。
凡夫妄执虚空等，诸法为常住之相，诸智者于彼等法，世间亦未见其义。
所谓方位具方者，一切皆非为安住，是故具方之方位，其他更为极明显。
若有彼则于事物，趣入及退却可见，彼即成他所支配，因此亦成为果报。
若无果报则于因，因性亦不得存在，是故一切诸因相，皆成果报之所摄。
因相若有所变异，即成他因之所依，若有变异之本性，彼非可说为常住。
常住为何因所生，彼事从无中生起，自身若已成生起，因即成为颠倒者。
事物从常所生起，如何能成无常性，任何因果二者性，未见相违之本性。
若有某分是因性，某分非为因性故，彼成种种变异时，种种常住不应理。
因之圆相为何者，彼于果中不存在，是故自性普结合，于微尘中不应理。

།རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་གི་གནས་གང་ཡིན། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཡང་མི་འདོད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས། །བོང་ཚོད་མཉམ་པར་འདོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་ཤར་ གྱི་ཕྱོགས་ཡོད་པ།།དེ་ལ་ཤར་གྱི་ཆ་ཡང་ཡོད། །གང་གི་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་ཡོད་ན་། །དེས་རྡུལ་རྡུལ་ཕྲན་མིན་པར་བསྙད། །མདུན་གྱིས་ལེན་ཅིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ནི། །གཏོང་བར་གྱུར་ན་དེ་དག་གཉིས། །གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འགྲོ་པོར་ཡང་མི་འགྱུར། ། གང་ལ་དང་པོ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །གང་ཞིག་ལ་དཀྱིལ་ཡོད་མིན་ལ། །གང་ལ་ཐ་མ་ཡོད་མིན་པ། །མངོན་མེད་དེ་ནི་གང་གིས་མཐོང་། །འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་རྒྱུ་ནི་རྟག་མ་ཡིན། །ཡང་ན་གང་ན་རྒྱུ་ཡོད་པ། །དེ་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་མ་ཡིན་། ། ཐོགས་ལྡན་དངོས་པོ་རྟག་པ་ནི། །གང་དུ་འང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེས་ན་ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་ཉིད་མི་གསུང་། །འཆིང་དང་བཅིངས་དང་ཐབས་ལས་གཞན། །ཐར་པ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལས་ཅི ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ།།དེས་ན་དེ་ཐར་ཞེས་མི་བརྗོད། །མྱ་ངན་འདས་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས། །ཡོད་མིན་གང་ཟག་སྲིད་མ་ཡིན། །གང་དུ་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་པ། །མ་མཐོང་དེར་མྱང་འདས་གང་ཞིག་།སྲིད་དང་བྲལ་ལ་ཐར་པའི་ཚེ། །ཤེས་ཡོད་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། ། ཤེས་མེད་པ་ཡི་ཡོད་པ་ཡང་། །གསལ་བར་ཡོད་པ་མིན་དང་མཚུངས། །ཐར་པར་བདག་གཅིག་ཡོད་ན་ནི། །ཤེས་ཡོད་ས་བོན་སྲིད་པ་ཡོད། །དེ་མེད་ན་ནི་སྲིད་པ་ལ། །བསམ་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་མི་རྣམས་ལ། །གཞན་ལ ཡོད་པ་མིན་པར་ངེས།།དེ་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་འང་བདག་།ཟད་པ་ལེགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་བླ་ཡི། །དོན་དམ་རྣམ་ཀུན་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད། །དམ་པའི་དོན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་ བརྒྱ་པ་ལས་དངོས་པོ་རྟག་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའོ།། །།གང་ཚེ་ནད་བདག་བུད་མེད་མིན། །སྐྱེས་མིན་མ་ནིང་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཚེ་མི་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས། །ཁྱོད་བདག་ཕོའོ་སྙམ་དུ་སེམས། །གང་ཚེ་འབྱུང་བ ཐམས་ཅད་ལ།།ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཚེ་ཅི་སྟེ་དེ་དག་ཉིད། །བརྟེན་ནས་ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གང་ངའི་བདག་མིན། །དེས་དེ་བདག་མིན་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ། །རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་ སྐྱེས་བུ་ནི།།ལུས་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལ་ལུས་ལས་གཞན། །ཉིད་དང་རྟག་ཉིད་མི་རིགས་སོ། །རེག་དང་མི་ལྡན་དངོས་པོ་ལས་། །བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་ལ། །སྲོག་ནི་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར། ། མི་འཚེ་བ་དང་བདག་རྟག་པ། །འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཡོད་སྙམ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འང་ཤིང་སྲིན་ལས། །རྡོ་རྗེ་བསྲུང་བྱར་མི་འགྱུར་རོ།

一个微尘所处的位置，不被认为是其他的位置。因此，因和果二者，不被认为是体积相等的。
凡是有东方位置的，它也有东方的部分。若是微尘有方位的话，则说明那微尘不是极微。
若是前面接受而后面给予，这两者若是不存在的话，那也不会成为行走者。
凡是没有开始，也没有中间，也没有结尾的，那无形之物是谁能见到。
果摧毁因，因此因不是常有的。或者说哪里有因，那里就没有果。
有碍的事物若是常有，在任何地方都不会显现，因此诸佛从不说极微是常有的。
若是有一种解脱，不同于束缚、被缚和方法，从那里什么也不会生起，因此不说那是解脱。
涅槃中诸蕴不存在，补特伽罗也不可能存在。在哪里成为涅槃，未见到那里，涅槃是什么？
离开轮回时得解脱，有知识有什么功德？无知的存在，也等同于明显不存在。
若解脱中有一个我，则有知识种子就有轮回。若无彼，则于轮回，也不会有想法。
人们从痛苦中解脱，确定不存在于其他。因此一切方面都说我的灭尽是善的。
世俗谛是殊胜的，胜义谛则不是一切，世俗谛中稍有所有，胜义谛中则无所有。
《瑜伽行四百论》中遮破常有实体修习的阐述，为第九品。
当病不是女人，不是男人，不是阉人的时候，那时仅仅由于无知，你认为我是男人。
当一切界中，无有男女阉人时，那时为何依靠它们，而有男女阉人？
你的我不是我的我，因为它不确定是我，对于无常的诸事物，难道不会生起分别吗？
生和所生的补特伽罗，如同身体会变化。你对此离开身体之外的，独立性和常有性都不合理。
从无触的事物中，不会产生所谓的驱使，因此对于身体的运动，生命不会成为作者。
无害和我常有，思维这有什么因由？任何情况下，金刚也不需要从木虫那里得到保护。

།སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་རྟག་ན། །སྔོན་བྱས་པ་ཡི་རྨ་མཐོང་ནས། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཀོ་ཅིས མི་རྟག་།སེམས་པ་ཅན་དང་ལྡན་བདག་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་ཤེས་པོ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་ཡིས་སེམས་པ་ཅན་སེམས་པ། །མིན་ཞིང་སྐྱེས་བུའང་རྟག་མི་འགྱུར། །བདེ་བ་ལ་སོགས་དང་ལྡན་སྲོག་།བདེ་སོགས་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ ལ་སོགས་བཞིན་།།རྟག་པ་ཉིད་དུའང་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡོད་རྟག་ན། །བྱེད་པ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །གལ་ཏེ་མེ་ནི་རྟག་འབྱུང་ན། །བུད་ཤིང་གིས་དོན་ཡོད་མི་འགྱུར། །རྫས་ནི་བྱ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །འཇིག་པའི་བར་དུ་གཡོ་བ་མེད། ། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཡོད་ཤེས་པ། །ཡོད་པ་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས། །གཞན་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཁམས། །མཐོང་ཞིང་གཞན་དུ་ཤེས་ཡོད་དེ། །ལྕགས་ཀྱི་ཞུ་ཉིད་བཞིན་དེའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར། །ཤེས་ཡོད་ཡིད་ཙམ་ཞིག་ལ སྟེ།།སྐྱེས་བུ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །ཤེས་པ་ཡོད་ཉིད་མིན་ལྟར་མཐོང་། །གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་བདག་ཡོད་ན། །གཞན་གྱིས་དེ་ཅིས་ངར་མི་རྟོག་།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ལ། །སྒྲིབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཡོན་ཏན་ བྱེད་པོ་དང་།།རྣམ་ཀུན་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །དེ་དག་དང་ནི་སྨྱོན་པ་ལ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་དག་བྱེད་ཤེས་ཀྱི། །ཟ་བ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །འདི་ལས་མི་རིགས་གཞན་ཅི་ཡོད། ། བྱ་བ་དང་ལྡན་རྟག་པ་མེད། །ཀུན་ཏུ་སོང་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱ་བ་མེད་པ་མེད་དང་མཚུངས། །བདག་མེད་ལ་ཁྱོད་ཅིས་མི་དགའ། །ལ་ལར་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་། །ལ་ལར་སྐྱེས་བུ་ལུས་ཙམ་ཞིག་།ལ་ལར་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་སྟེ་། །ཤེས་རབ་ཅན གྱིས་མེད་པར་མཐོང་།།རྟག་ལ་གནོད་པ་ག་ལ་ཡོད། །གནོད་མེད་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེས་ན་གང་གི་བདག་རྟག་པ། །དེ་ལ་ཐར་པ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་ཡོད་ན། །བདག་མེད་སྙམ་པ་མི་རིགས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ རིག་པ་ངེས་པ་ལས།།མྱ་ངན་འདས་འགྱུར་ཞེས་བྱའང་བརྫུན། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བ་ཡོད་ཉིད་ན། །དེ་ནི་སྔར་ཡང་མེད་པ་མེད་། །མི་ལྡན་པ་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱར་བཤད། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་ཆད་ན་ནི། །ད་དུང་རྩཝ་སོགས་ཅི་སྟེ་ཡོད། ། འདི་ནི་གལ་ཏེ་བདེན་འགྱུར་ན། །སུ་ལའང་གཏི་མུག་ཀྱང་མི་འབྱུང་། །བདག་ནི་ཡོད་པར་གྱུར་ནའང་གཟུགས། །གཞན་ལས་འབྱུང་བར་སྣང་གྱུར་ལ། །གཞན་ལས་གནས་པར་སྣང་གྱུར་ཞིང་། །གཞན་ལས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་སྣང་། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་བྱས་པ་ལས། །མྱུ་གུ་བྱས་པ་སྐྱེ་འགྱུར བ།།དེ་བཞིན་མི་རྟག་ཐམས་ཅད་ནི། །མི་རྟག་དག་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེས་ན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལྡོག་འགྱུར་བ། །དེས་ན་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་ པ་ལས་བདག་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་པའོ།

由于有宿世记忆，如果你的我是常有，见到往昔所造伤痕，你的身体为何无常？
具有思维的我，如果是知者，则彼思维者非思维，补特伽罗亦非常。
具有乐等的命，如同乐等见种种，是故如同乐等，亦不应成常有。
若知者是常有，则成颠倒作用，若火常生起，则柴薪无意义。
实物如同作用，直至毁灭无动摇，是故有情有知，不应说为无有。
他处见有知界，他处有知，如铁之熔化，因此补特伽罗成变异。
有知仅是意识，补特伽罗如虚空般大，是故彼之本性，见非唯是有知。
若一切有我，他为何不念我？以彼于彼，说为障碍不应理。
何者功德作者，及遍知非有，彼等与狂人，毫无差别。
功德于一切，能知造屋等，不知饮食，此外何有不应理？
具有作用非常，遍行无作用，无作用等同无，你为何不喜无我？
有处见遍行，有处见补特伽罗唯身，有处见唯尘，具慧者见为无。
常有何有损害？无损何有解脱？是故谁执我常，彼不应有解脱。
若有所谓我，则无我想不应理，由证知真实，说成涅槃亦虚妄。
若有解脱，则先前亦无无，于不具者所见，说为自性。
若无常断灭，为何仍有根等？若此为真实，任谁亦不生愚痴。
我若成有，色从他生现，从他住现，从他灭现。
如从种子作，生所作苗，如是一切无常，从无常生起。
由事物趣入，故不成断灭，由事物还灭，故不成常有。
瑜伽行四百论中说修无我观为第十品。

། །།མ་འོངས་བུམ་ལ་ད་ལྟར་བའི། །བུམ་ཡོད་མ་ཡིན་འདས་པ་མེད། །གང་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མ་འོངས་པ། །དེ་ཕྱིར་མ་འོངས་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཞིག་པ་མ་འོངས་པའི། ། ངོ་བོར་མ་འོངས་ལ་ཡོད་ན། །མ་འོངས་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་གང་། །དེ་ནི་ཅི་ལྟར་འདས་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་ན་མ་འོངས་དངོས། །མ་འོངས་བདག་ཏུ་གནས་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ད་ལྟར་བར། །འགྱུར་ཏེ་མ་འོངས་ཉིད་མི་སྲིད། །མ་འོངས་པ ཡོད་འདས་པ་ཡོད།།ད་ལྟར་བ་ཡོད་ཅི་ཞིག་མེད། །གང་གི་དུས་ཀུན་ཡོད་ཉིད་པ། །དེ་ཡི་མི་རྟག་ཉིད་གང་ལས། །འདས་པ་ལས་ནི་འདས་གྱུར་པ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འདས་པར་འགྱུར། །འདས་པ་ལས་ནི་མ་འདས་པ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འདས་པར་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་མ་འོངས་སྐྱེས་ཡོད་ན། །ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་བར་མི་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་ན། །མ་འོངས་རྟག་པར་འགྱུར་རམ་ཅི། །སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་འཇིག་པ་ལས། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་མི་རྟག་ན། །འདས་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྟག་པར་ཅིས་མི་རྟོག་།འདས པ་དང་ནི་ད་ལྟར་བ་།།འདི་ནི་མི་རྟག་འགྱུར་མིན་ལ། །དེ་དག་ལས་གཞན་རྣམ་པ་ནི། །གསུམ་པའང་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཕྱིས་སྐྱེ་བ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་སྔར་ཡོད་ན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཕྱཝ་སྨྲ་བ། །རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་ལོག་མི་འགྱུར། །གང་ ཞིག་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ།།སྔར་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །སྐྱེས་ཟིན་པ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མ་འོངས་པ་ཡི་དངོས་མཐོང་ན། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིས་མི་མཐོང་། །གང་ལ་མ་འོངས་ཡོད་འགྱུར་བ་། །དེ་ལ་རིང་ བ་ཡོད་མ་ཡིན།།གལ་ཏེ་བྱས་པ་མེད་ཀྱང་ཆོས། །ཡོད་ན་ངེས་སྡོམ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་ཅུང་ཟད་བྱེད་ན་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དོ། །མི་རྟག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །འབྲས་བུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར། །གང་ལ་ཐོག་མ་མཐའ་ཡོད་པ། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་བརྗོད། །བསྒྲིམ་པ་མེད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གྲོལ་ལ་མ་འོངས་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆགས་མེད་པར། །འདོད་ཆགས་ཀྱང་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཡོད་ཉིད་གང་འདོད་དང་། །འབྲས་བུ་མེད་ཉིད་གང་འདོད་ལ། ། ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་ལ། །སོགས་པའི་རྒྱན་ནི་དོན་མེད་འགྱུར། །དངོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་། །ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་འཛིན་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ད་ལྟར་བ། །ཡོད་པར་མི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་།གནས་མེད་དངོས་པོ་ག་ལ་ཞིག་།མི རྟག་པས་གནས་ག་ལ་ཡོད།།གལ་ཏེ་དང་པོར་གནས་གྱུར་ན། །ཐ་མར་རྙིངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གིས་ནི། །དོན་གཉིས་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་བཞིན་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ནི། །དོན་གཅིག་རྣམ་པར་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ དུས་ལ་གནས་ཡོད་ན།།གནས་པ་དུས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གནས་མེད་ན་གནས་པ། །མེད་པར་མཐའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་དངོས་གཞན་ན། །དངོས་པོ་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར། །གཅིག་ན་མི་རྟག་ཉིད་གང་ཡིན། །དེ་ ཉིད་དངོས་ཏེ་ག་ལ་གནས།།མི་རྟག་ཉིད་གར་སྟོབས་ཆུང་དེར་། །གནས་པ་སྟོབས་ཆུང་མ་ཡིན་ན། །ཕྱི་ནས་དེ་དག་ངེས་པར་གོ་།བཟློག་པར་ཅི་ཡིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་སྟོབས་ཆུང་མིན། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཡོད་ན་ནི། །ཀུན་ལ་གནས་ པ་མེད་པའམ་།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་མིན། །གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་མི་རྟག་ཉིད། །ཡོད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཡོད་མིན། །ཡང་ན་རྟག་པར་གྱུར་ཟིན་ནས། །ཕྱི་ནས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ།

未来的瓶中没有现在的瓶，也没有过去的瓶。因为那两者是未来的，所以未来是不存在的。
如果已灭的东西以未来的本性存在于未来中，那么以未来本性而存在的东西，怎么会成为过去呢？
因为未来的事物会以未来的本性而住，所以会成为现在，未来本身是不可能的。
未来存在，过去存在，现在存在，有什么不存在呢？如果一切时间都存在，那无常性从何而来？
已经过去的东西为什么会成为过去？未过去的东西为什么会成为过去？
如果未来已生，怎么不成为现在？如果它不生，未来岂不成为常住？
即使无生，如果未来因灭而无常，过去既无灭，为何不认为它是常住？
过去和现在不会成为无常，除此之外也没有第三种形态。
如果后来生起的事物在先前就存在，那么主张后有论者的观点就不会错误。
凡是将要生起的东西，不应说先前就存在。如果已有的东西还要生起，那么已生的也会再生。
如果见到未来的事物，为何不见无事物？凡是有未来的，就没有远离。
如果无作业而有法，则持戒无意义。如果稍有所作，果报就不可能存在。
如果是无常，怎么说有果报？凡是有始有终的，世间说为无常。
这会导致不需精进，解脱者没有未来。如此则无贪者也会生起贪欲。
对于认为有果报者和认为无果报者，为房屋而装饰柱子等就成无意义。
诸事物的变化连心识也不能执取，然而愚者认为现在是存在的。
无住处哪有事物？无常中哪有住处？如果最初能住，最后就不会衰老。
如同一个识不能了知两个对境，同样两个识也不能了知一个对境。
如果时间中有住，住就不会成为时间。如果无住，则无住就没有终点。
如果无常是异于事物，事物就不会成为无常。如果是一，无常性在哪里？事物又怎么安住？
无常性力弱之处，住不力弱时，后来必定了知，为何见到相违？
如果无常非力弱，存在于一切事物中，则一切无住处，或者一切非无常。
如果恒时有无常性，则恒时无住。或者先成为常住，之后才成为无常。

།གལ་ཏེ་གནས་པ་མི་རྟག་དང་། །ལྷན་ཅིག་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ན། །མི་ རྟག་ལོག་པར་འགྱུར་བའམ།།ཡང་ན་གནས་པ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །མཐོང་ཟིན་དངོས་པོ་མི་སྣང་ཞིང་། །སླར་ཡང་སེམས་སྐྱེ་མིན་དེས་ན། །དྲན་པ་ཞེས་བྱ་ལོག་པ་ཡི་། །དོན་ལ་ལོག་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་དུས་དགག་པ་ བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།གཟུར་གནས་བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་བའི། །ཉན་པོ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བར་བཤད། །སྨྲ་པོ་ཡོན་ཏན་རྣམ་གཞན་དུ། །མི་འགྱུར་ཉན་པོ་ལ་ཡང་མིན། །སྲིད་དང་སྲིད་ཐབས་ཞི་བ་ཡི། ། ཐབས་དང་དེ་བཞིན་ཞི་གསུངས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་གང་། །དེ་ནི་ཐུབ་པའི་ལྟ་བུར་མངོན། །ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་ལས། །འདའ་བར་ཡ་མཚན་ཅན་ཀུན་འདོད། །ཀུན་སུན་འབྱིན་ལ་དེ་དག་ནི། །མི་དགར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་། གང་ཞིག་གཏོང་ཐབས་མི་ཤེས་དེ། །ཅི་ཞིག་གཏོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེས་ན་ངེས་པར་ཐུབ་པ་ཡིས། །གཞན་དུ་ཞི་བ་མེད་ཅེས་གསུངས། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟེན་ཏེ། ། འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་མཐོང་དཀའ་། །དེ་ནི་གཞན་ལ་བླུན་པ་ཉིད། །གང་དག་དེ་རྗེས་འགྲོ་དེ་དག་།ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིངས་བསླུས་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་པར་རང་འགྲོ་གང་། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བྱེད། །འདྲེན པའི་སླད་བཞིན་དམ་པ་ནི།།མ་ཡིན་ཡིད་འགྲོ་སྤྲོ་མ་ཡིན། །མ་མཐོང་སྐྲག་པ་མི་རྩོམ་སྟེ། །མཐོང་ན་རྣམ་ཀུན་དེ་ལྡོག་འགྱུར། །དེས་ན་ངེས་པར་ཅུང་ཟད་ཅིག་།ཤེས་ལ་སྐྲག་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །བྱིས་རྣམས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ནི། །འཇུག་བྱེད་ཆོས་ལ་གོམས་ པ་སྟེ།།དེ་དག་གོམས་པ་མེད་པ་ཡིས་། །ལྡོག་བྱེད་ཆོས་ལ་འཇིགས་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་གཏི་མུག་འབའ་ཞིག་གིས། །བསྒྲིབས་ཤིང་དེ་ཉིད་གེགས་བྱེད་པ། །དེ་ལ་དགེ་ལེགས་འགྲོ་བ་ཡང་། །མེད་ན་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ ཉམས་བླ་ཡི།།ལྟ་ལས་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོ་རིས་འགྲོ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །དམ་པ་མིན་ལ་བདག་འཛིན་མཆོག་།བདག་མེད་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་ནི་ངན་འགྲོ་ཉིད་འགྲོ་ལ་། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ཞི་ ཉིད་དུའོ།

如果无常和住存同时存在于事物中，要么无常成为虚妄，要么住存成为虚假。
已见之事物不显现，而且不再生起心识，因此所谓的忆念，对于虚妄的对境唯有虚妄生起。
这是《瑜伽行四百论》中破除时间修习的阐述，即第十一品。
公正、具智、求义者，称为听闻之法器，说法者的功德不会改变，对听闻者也是如此。
宣说有为、有为方便、寂静方便以及寂静，世间所不能完全了知的，即显现为牟尼的见解。
所有持执者都希望以舍弃一切而入涅槃，对于破除一切，他们为何会不喜？
若不知舍弃方便，又将如何舍弃？因此牟尼必定宣说，除此之外别无寂静。
对于佛陀所说的隐蔽义理，若有人生起怀疑，他应当依止空性，唯应于此深信不疑。
难见此世间者，于他是愚痴，随行于彼者，长久被欺诳。
自行趋向涅槃者，即是行难行，非为引导他人，非为意乐欢喜。
未见不生恐惧，若见则一切皆转，因此必定应当，对少许所知生畏。
凡夫唯于决定，趣入修习法，彼等由无修习，于对治法生畏。
若为愚痴一者，所蔽且为障，于彼善妙趣，尚无况解脱。
宁可毁犯戒律，决不破坏正见，持戒得生天界，正见得证胜位。
非善者执著我为胜，非为宣说无我，一者趣向恶趣，非凡入于寂静。

།ཞི་སྒོ་གཉིས་པ་མེད་པ་དང་། །ལྟ་བ་ངན་རྣམས་འཇིག་བྱེད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡུལ་འགྱུར་ལ། །བདག་མེད་ཅེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །ཆོས་འདི་ཡི་ནི་མིང་ལས་ཀྱང་། །དམ་པ་མིན་པ་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །ཞན་ལ་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་པའི། ། སྟོབས་ལྡན་ཞེས་བྱ་གང་ཞིག་མཐོང་། །ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་། །རྩོད་པའི་ཆེད་དུ་མ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟའང་འདིས་ནི་གཞན་སྨྲ་རྣམས། །སྲེག་སྟེ་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་བཞིན། །ཆོས་འདི་གང་གིས་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་མི་དགའ སྟེ།།དེས་ན་བདག་ལ་ཆོས་འདི་ནི། །འཇིགས་པའི་སྒོ་དང་འདྲ་བར་སྣང་། །དེ་ཉིད་དུ་བདག་མེད་སྙམ་དུ། །དེ་ལྟར་གང་ལ་དགོངས་གནས་པ། །དེ་ནི་ཡོད་པས་ག་ལ་དགའ། །མེད་པས་འཇིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དོན་མིན་ས་བོན་གྱུར་པ་ཡི། །མུ་ སྟེགས་ཅན་མང་མཐོང་ནས་ནི།།ཆོས་འདོད་པ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །སུ་ཞིག་སྙིང་བརྩེ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཤཱཀྱ་གོས་མེད་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཡིད་དང་། །མིག་དང་རྣ་བ་ཡིས་འཛིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པའི་གཞུང་ལུགས་སྨྲ། ། ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཆོས། །ཕལ་ཆེར་ཕྱི་འཆོས་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཅེར་བུ་རྣམས་ལ་ཆོས། །ཕལ་ཆེར་བླུན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བླངས་པ་ལས། །བྲམ་ཟེར་གུས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་བླངས་པ་ལས། །གཅེར་བུ པ་ལ་བརྩེ་བར་འགྱུར།།སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ལས་ཀྱི་ནི། །རྣམ་སྨིན་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན། །ཆོས་ནི་མདོར་ན་མི་འཚེ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་མྱ་ངན་ འདས་པ་སྟེ།།འདིར་ནི་དེ་གཉིས་འབའ་ཞིག་གོ། །རང་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ། །སྐྱེས་ས་བཞིན་དུ་སྡུག་འགྱུར་ན། །དེ་ཡི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཁྱོད་ལ་གང་གིས་སྡུག་པར་འགྱུར། །རིགས་པའི་དོན་ནི་གཞན་ལས་ཀྱང་། །བློ་ལྡན་ལེགས་ པ་འདོད་པས་བླང་།།ཉི་མ་ས་སྟེངས་མིག་ལྡན་ལ། །ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཐུན་མ་ཡིན་ནམ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ལྟ་བ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།གཟུགས་མཐོང་ཚེ་ན་བུམ་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཁོ་ ན་མཐོང་མི་འགྱུར།།བུམ་པ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའང་། །དེ་ཉིད་རིག་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །བློ་མཆོག་ལྡན་པས་དྲི་ཞིམ་དང་། །མངར་དང་འཇམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་།སོ་སོར་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་མཐོང་ བ་ཡིས་དེ།།ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མ་མཐོང་བ་ཡིས་གཟུགས་མཐོང་བ། །མཐོང་བ་མིན་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ནི་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི། །ཆ་དང་ཚུ་རོལ་དབུས་ཡོད་ཕྱིར། ། རྡུལ་ལ་ཆ་ཤས་ཡོད་མེད་ཅེས། །དཔྱད་པ་དེར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིས། །བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་མི་འཐད་དོ། །ཀུན་ཀྱང་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་ནས། །སླར་ཡང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་བརྗོད་པ་ཡང་། །འདི་ལ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

无有第二寂静门，能摧毁诸恶见解，成为一切佛所行，此即称为无我性。
仅从此法之名号，非善之人生恐惧，弱者不生恐惧之，何见具力称强者。
如来宣说此正法，并非为了诤论故，然此能焚他说者，犹如火焰焚薪木。
若人通达此正法，彼即不喜于他人，是故于我此正法，犹如恐怖之门径。
如是思维无我性，若人安住此见解，彼岂喜于有之法，岂会恐惧于空性。
见诸外道众甚多，成为非义之种子，于求法之诸众生，谁人不生悲悯心。
释迦裸行婆罗门，此三者以心意及，眼耳领受诸正法，是故宣说佛教规。
如诸婆罗门之法，多说外表修饰事，如是裸行外道法，多说愚痴之言论。
如从领受正理中，生起敬信婆罗门，如是领受烦恼时，于裸行者生悲悯。
痛苦既是业果报，如何不成为正法，如是生亦是业之，果报故非为正法。
诸佛如来已宣说，正法即是无害性，空性即是涅槃果，此中唯有此二者。
若于自方一切世，如生处般生爱著，违背彼之因缘者，于汝何故生爱乐。
正理之义从他处，智者欲求善当取，日光普照地面上，岂非一切共同享。
《瑜伽行四百论》破除见执修习品第十二。
见色之时诸瓶子，决定不能尽皆见，现量见瓶此说法，谁人能说是真知。
以此详细观察理，具最胜慧当破除，香气美味及柔滑，一切皆当各别破。
若谓见色之时已，即能见到一切者，未见之时见色法，何故不成非所见。
唯独于彼色法上，现量体性实非有，因为彼中具有其，前后中间诸部分。
微尘有分无分等，观察亦当如是行，是故所立能立法，不能成立所立义。
一切成为支分已，复又成为有支者，是故文字音声等，于此亦皆悉非有。

།གལ་ཏེ་མདོག་ལས་དབྱིབས་གཞན་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་དབྱིབས་འཛིན་འགྱུར། །འོན་ཏེ་གཞན་མིན་ན་ལུས་ཀྱིས། །མདོག་ཀྱང་ཅི་སྟེ་འཛིན་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ནི་ལྟ་ཞིག་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མི་སྣང་ངོ་། །གལ་ཏེ་དེ་ ལྟར་འགྱུར་ན་ནི།།གཉི་ག་ཡང་ནི་མིག་ཉིད་ཀྱིས། །འཛིན་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། །ས་ནི་བརྟན་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་། །དེ་ཡང་ལུས་ཀྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེས་ན་རག་པ་འབའ་ཞིག་ནི། །ས་འོ་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །བལྟ་བྱར་སྐྱེས་པས་བུམ་པ་ ནི།།འདི་ལ་ཡོན་ཏན་འགར་མི་འགྱུར། །དེས་ན་བལྟ་བྱ་ཉིད་སྐྱེ་ལྟར། །ཡོད་པའི་ངོ་བོའང་ཡོད་མ་ཡིན། །མིག་ནི་འབྱུང་གྱུར་སྣ་དེ་བཞིན། །མིག་གིས་མཐོང་གི་གཞན་གྱིས་མིན། །དེས་ན་ངེས་པར་ལས་རྣམ་སྨིན། །ཐུབ་པས་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས། ། རྐྱེན་མ་ཚང་ཕྱིར་ཤེས་པ་ནི། །ལྟ་བའི་སྔ་རོལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཕྱིས་ན་ཤེས་དོན་མེད། །གསུམ་པ་བྱེད་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །མིག་དེ་འགྲོས་དང་ལྡན་གྱུར་ན། །ཐག་རིང་ཡུན་རིང་གིས་མཐོང་འགྱུར། །ཧ་ཅང་ཉེ་དང་ཆེས་རིང་དུ། །གཟུགས་དེ་གསལ བར་ཅི་སྟེ་མིན།།གལ་ཏེ་གཟུགས་མཐོང་མིག་འགྲོ་ན། །སོང་བས་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད། །ཡང་ན་བལྟ་བྱར་འདོད་པ་ནི། །ངེས་ཞེས་བྱ་བ་བརྫུན་པར་འགྱུར། །མིག་མ་སོང་བར་འཛིན་ན་ནི། །འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། །གང་ལ་འགྲོ་བ་ ཡོད་མིན་པ།།དེ་ལ་རིང་མེད་བསྒྲིབས་པའང་མེད། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །དང་པོར་བདག་ལ་སྣང་འགྱུར་ན། །མིག་ནི་མིག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པར། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་འགྱུར་མ་ཡིན། །མིག་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡོད་མིན་ཞིང་། །རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་ལྟ་མེད་ ལ།།གཉི་ག་གཟུགས་ལ་ཡོད་མིན་ན། །དེ་དག་གིས་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་། །གལ་ཏེ་སྨྲ་ཞིང་སྒྲ་འགྲོ་ན། །གང་གིས་སྨྲ་བ་པོར་མི་འགྱུར། །འོན་ཏེ་མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་ནའང་། །གང་གིས་དེ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་། །གལ་ཏེ་ཕྲད་དེ་སྒྲ་འཛིན་ན། ། སྒྲ་ཡི་དང་པོ་གང་གིས་འཛིན། །སྒྲ་ནི་རྐྱང་པར་མི་འོང་ན། །རེང་བུ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་སྒྲ་ཐོས་མ་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་བར་དུ་སྒྲར་མི་འགྱུར། །སྒྲ་མེད་པ་ཡང་མཐར་སྒྲ་ཉིད། །འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དབང་པོ་རྣམས་དང་བྲལ་སེམས་ཀྱིས་། ། སོང་སྟེའང་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྲོག་འདི་ནི། །རྟག་ཏུ་ཡིད་མེད་ཅི་སྟེ་མིན། །སྔར་མཐོང་བ་ཡི་དོན་གང་ཞིག་།ཡིད་ཀྱིས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟར་འཛིན་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་གཞག་ལ། །འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མིག་དང་གཟུགས་ལ བརྟེན་ནས་ཡིད།།སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་དེ། །སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱར་མི་རིགས་སོ། །གང་ཚེ་མཁས་པ་ས་སྟེངས་ན། །ངོ་མཚར་མིན་པ་འགའ་མེད་པ། །དེ་ཚེ་དབང་རྟོགས་དེ་འདྲ་ལ། །ཡ་མཚན་ཞེས་བྱ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །མགལ་ མེའི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་པ་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་དང་། །ཁུག་རྣ་ནང་གི་བྲག་ཅ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་སྤྲིན་དང་སྲིད་པ་མཚུངས། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་དབང་པོ་དང་དོན་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའོ།

如果形状与颜色不同，怎么能执取形状？如果不是不同，身体为何不能执取颜色？
除了看到色法之外，色法的因是不显现的。如果是这样的话，为什么眼睛不能同时执取两者？
地被认为是坚固的，那也是由身体所执取。因此，只是坚固，称之为地。
瓶子生为所见，于此不成为任何功德。因此，如同所见性生起，有的自性也是不存在的。
眼是大种所成，鼻也是如此。是由眼见而非由其他。因此，业果报定是佛说不可思议。
因缘不具足故，在见之前识是不存在的。若在之后则识无义。第三种作用也成无义。
如果眼有行动，远处应经长时才能见到。太近和太远时，为何色相不清晰？
如果眼行动才见色，行动后也无任何功德。或者所欲见的确定性就成为虚妄。
若眼不行而能取，则应见到一切众生。对于无有行动者，既无远近也无遮障。
若一切事物的自性最初显现于自身，为何眼不能以眼自身执取？
眼中无识，识中无见，二者于色中亦无，它们如何能见色？
若说话时声音行动，何者不成为说话者？若不说话而行动，何者能生其了知？
若接触而执取声音，谁能执取最初的声音？声音若不单独而来，如何能执取连续？
只要声音未被听到，在此期间就不成为声音。无声也最终成为声音，这是不合理的。
离开诸根的心识，即使行动又能做什么？若是如此，为何此生命不永远无意？
先前所见之义，意识如同阳焰般执取，这于一切法安立中，称为想蕴。
依靠眼和色，意如幻般生起。若有实有性存在，则不应称为幻化。
当智者在地上时，无有不稀有之事，此时对如是根识，有何可称为稀奇？
火轮、变化、梦境、幻术、水月、耳中回声、阳焰、云彩与轮回相同。
《瑜伽行四百论》中遮破根境修习品第十三

། །།དངོས་ པོ་གང་ཞིག་གཞན་འགའ་ལའང་།།རག་ལས་པར་ནི་མི་འགྱུར་ན། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ཉིད་བུམ་ཞེས་གཅིག་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལྡན་བུམ་གཞན་ཡོད་མིན་ལ། །བུམ་པ་ལ་གཟུགས་ཡོད་མིན་ཞིང་། ། གཟུགས་ལ་བུམ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིས་མཚན་མི་མཐུན་མཐོང་ནས་ནི། །གལ་ཏེ་དངོས་ལས་བུམ་གཞན་ན། །མ་ཡིན་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡང་། །བུམ་པ་ལས་གཞན་ཅིས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཅིག་བུམ་མི་འདོད་ན། །བུམ་པའང་གཅིག་པུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ལྡན་འདི་མཚུངས་པའང་མ་ཡིན་པ། །དེས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཚེ་རྫས་ཅི་ཙམ་གཟུགས་ན། །དེ་ཚེ་གཟུགས་ཆེན་ཅི་སྟེ་མིན། །གལ་ཏེ་ཕྱིར་རྒོལ་གཞན་མིན་ན། །གཞུང་ལུགས་བསྙད་པར་བྱ་བར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་གཞི་ནི། ། གང་དུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མིན་པ། །དེར་ནི་གྲངས་སོགས་ཐ་དད་པར། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་སོ་སོ་ནི། །མིན་ཕྱིར་བུམ་པ་གཅིག་མ་ཡིན། །རེ་རེའི་བུམ་པ་མེད་ན་ནི། །མང་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རེག་ལྡན་རེག་དང་མི་ལྡན་དང་། ། ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་རྣམས་སྦྱོར་བ་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །གཟུགས་ནི་བུམ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། །དེས་ན་རེ་ཞིག་དེ་བུམ་མིན། །གང་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་མེད་པ། །དེས་ན་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡོད་མིན། །གཟུགས་རྣམས ཀུན་ལ་གཟུགས་ཉིད་ནི།།མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་མ་ཡིན་ན། །གཅིག་ལ་བུམ་པ་ཡོད་འགྱུར་ཞིང་། །གཞན་དག་ལ་མིན་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་།རོ་སོགས་དག་ལས་གཟུགས་གཞན་ཞིང་། །བུམ་ལས་མིན་ཞེས་ཁྱོད་འདོད་ན། །དེ་རྣམས་མེད་པར་རང་མེད་གང་། །དེ་ གཟུགས་ལས་གཞན་ཇི་ལྟར་མིན།།བུམ་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཡོད་མིན། །རང་ཉིད་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་དུ། །བུམ་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །བུམ་པ་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་འགྱུར་ཞིང་། །རྒྱུ་ནི་གཞན་ལས་གྲུབ་འགྱུར་ན། །གང་ལ་ རང་ལས་གྲུབ་མེད་པ།།དེ་ཡིས་གཞན་པོ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་། །འཕྲོད་པ་འདུས་པར་གྱུར་ཀྱང་གཟུགས། །དྲི་ཉིད་དུ་ནི་མི་འཐད་དེ། །དེས་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཚོགས་པ། །གཅིག་ཉིད་དུ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་མ་གཏོགས་པར། །བུམ་པ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་པ།།དེ་བཞིན་རླུང་ལ་སོགས་པ་ནི། །མ་གཏོགས་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚ་བ་མེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། །ཚ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྲེག་།དེས་ན་བུད་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ། །ཡོད་མིན་དེ་མེད་མེ་ཡོད་མིན། །གལ་ཏེ་ཟིལ་མནན་ཚ་བ་ཡང་། །དེ་ཡང་ཅི་སྟེ་ མེར་མི་འགྱུར།།འོན་ཏེ་མི་ཚ་ན་དངོས་གཞན། །དེ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་། །གལ་ཏེ་རྡུལ་ལ་ཤིང་མེད་ན། །དེས་ན་ཤིང་མེད་མེ་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཤིང་ཡོད་ན། །གཅིག་གི་བདག་ཅན་རྡུལ་ཡོད་མིན། །དངོས་པོ་གང་གང་ཡོངས་བཏགས་ པ།།དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་གིས་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ན་དུ་མ་དག་ཀྱང་མེད། །གལ་ཏེ་གང་ན་དངོས་དེ་རྣམས། །མེད་དེར་གཅིག་ཡོད་ཅེས་འདོད་ན། །གང་གིས་ཀུན་ལ་གསུམ་ཉིད་ཡོད། །དེས་ན་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོད་དང་ མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་།།ཡོད་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ། །འདི་ནི་མཁས་པས་གཅིག་ཉིད་སོགས། །དག་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུན་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །རྟག་པ་ཡོད་ཅེས་བྱར་འགྱུར་བ་། །དེ་བཞིན་ཚོགས་ལ་བལྟ་ཉེས་པ་། །དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་ བར་འགྱུར།།གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རང་དབང་མི་འགྱུར་རོ།

若某一事物不依赖于其他任何事物，其自性得以成立，则此物于任何处都不存在。
色性与瓶非一，具色之瓶亦非他，瓶中无色，色中亦无瓶。
见二相不同，若谓事物异于瓶，如是事物何不异于瓶。
若不许一为瓶，则瓶亦非一，此相应亦非，由此亦非一。
若时物质皆为色，彼时何非大色，若对方非他，则当说教理。
以相亦不能，于何处成立事相，于彼处数等差别，事物实不存在。
由于诸相各别，故瓶非一，若无各别之瓶，则多性不应理。
有触与无触，及所谓和合皆无，是故色等诸法之和合，于一切种皆不应理。
色是瓶之支分，故暂时非瓶，以无有支分者，故支分亦不存在。
若诸色之色性，相非不同，于一有瓶，于余无瓶，何因？
若汝许色异于味等，而不异于瓶，无彼等则自身不存在者，如何不异于色？
瓶中无因，自身不成果，是故异于色等，全无有瓶。
瓶从因成，因从他成，于何无自成，彼如何生他？
和合聚集之色，不应成为香性，故如瓶般聚集，不应成一性。
如离色等外，无有瓶存在，如是离风等外，色亦不存在。
热即是火性，非热如何能烧？是故所谓薪，不存在，无彼则无火。
若压制之热，彼何不成火？若不热则他事，于彼不应说有。
若微尘中无木，则无木有火，若彼有木，则无一性微尘。
于诸事物假立，彼等皆无一性，以一亦不存在，故多亦不存在。
若许于无彼诸事物处有一，以于一切有三性，故一性不存在。
有与无及亦有亦无，非有非无之理，智者当常于一性等，如是运用。
如观相续错误，则说有常性，如是观聚合错误，则说有事物。
若有依他而起，则无有自在。

།འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་མེད་པར་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་ལ་འདུ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུའི་དོན་དུ་འདུ་བ་གང་། །དེ་ནི་འཕགས་ལམ་ འདུས་པའོ།།སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཡུལ་རྣམས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མཐར་འཛིན་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་ བཞི་པའོ།། །།ཐ་མར་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་མེད་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །ཡོད་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་ཡོད་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གྲུབ་པ་ལས་སྒྲུབ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར ཡོད་པ་མི་སྐྱེའོ།།དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །གཞན་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཚེ་གཞན་ཚེ་མི་སྐྱེ་ན། །ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་དེ་ཡི་དངོས་པོ་རུ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་ཡང་། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་རྣམས། །སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་སྲིད་མ་ཡིན། །གཉིས་གཉིས་དག་ནི་མེད་པ་རུ། །ཇི་ལྟར་རེ་རེ་རྩོམ་པར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ནི། །བདག་གི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་མེད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་བདག་གཞན་ནི། །གཉིས་ལས་འབྱུང་བ་ཡོད མ་ཡིན།།སྔོན་དང་ཕྱིས་དང་ཅིག་ཅར་ཅེས། །བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་བུམ་པ་ལ། །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྔར་སྐྱེས་པ་ཡི་ཕྱིར་ན་ནི། །སྔར་སྐྱེས་རྙིངས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ཕྱི་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡང་། །ཕྱི་ནས་སྐྱེས་པར་མི་ འགྱུར་རོ།།ད་ལྟར་བ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན་ཞིང་། །མ་འོངས་ལས་འབྱུང་ཡོད་མིན་ལ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པ་ལ་ནི་འོང་བ་དང་། །དེ་བཞིན་འགགས་ལ་འགྲོ་བ་མེད། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །སྲིད་པ་སྒྱུ་མ་འདྲ་མ་ ཡིན།།སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་རྣམས། །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །རིམས་ཀྱིས་འབྱུང་བའང་ཡོད་མིན་ན། །ནམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སླར་ཡང་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་པ་སྐྱེ་འདྲ་ ཞིང་།།གནས་པ་འཇིག་དང་འདྲ་བར་སྣང་། །མཚན་ལས་མཚན་གཞི་གཞན་ཞེ་ན། །མཚན་གཞི་མི་རྟག་ཉིད་གང་ལས། །ཡང་ན་བཞི་ཀའང་ཡོད་པ་ཡི། །ངོ་བོར་གསལ་བར་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་དངོས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་མི་སྐྱེ། ། དངོས་མེད་དངོས་མེད་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དངོས་མེད་དངོས་ལས་མི་སྐྱེའོ། །དངོས་པོ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་མེད་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་མེད་དངོས་མེད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་མི་འགྱུར་རོ།

这一切都是无有自主，因此我是不存在的。无果之事物，一切皆无和合。为了果而和合者，即是圣道之聚集。
轮回之种子即是识，诸境是其行境。见境无我已，轮回种子得灭。
瑜伽行四百论中破除执著边见修法品第十四。
最终无者将生起，故无者何能生？有者本来生起，故有者何能生？果已坏因，故无者不生。已成就者无需成就，故有者不生。
彼时无生，他时亦无生。彼时他时皆不生，何时当有生？如彼于彼事物中，如何无生，如是于他事物中，彼亦无生。
始中末三者，生前皆不存。二二皆无时，如何一一得成？
无他事物时，自事物不生。是故自他二者，皆不从生。
前后同时等，皆不能言说。是故生与瓶，不能同时起。
因先已生故，先生不成旧，后来普生者，亦非后来生。
现在之事物，不从自体生，不从未来生，亦不从过去生。
已生者无来，已灭者无去。如是云何不，说有如幻存？
生住灭三者，非是同时起，次第生亦无，何时当得生？
于一切生等，复生一切法，是故灭如生，住似灭而现。
若谓相异所相，所相从何无常？或者四者皆有，体性明显非有。
有法不从有生，有法不从无生，无法不从无生，无法不从有生。
有法不成有法，无法不成有法，无法不成无法，有法不成无法。

།སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་བྱེད་སྐྱེས་ཕྱིར། །སྐྱེ་བཞིན་པ ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བཞིན་པ། །ཉིད་ནི་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ། །བྱ་བ་སྐྱེ་བཞིན་པར་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ། །མི་བྱའང་སྐྱེ་བཞིན་པར་མི་འགྱུར། །གང་གི་གཉིས་པོ་བར་མེད་པར། ། སྲིད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བཞིན་པོ་མེད་དེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ལའང་བར་ཡོད་ཕྱིར། །གང་གི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །འགགས་པས་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་། །གང ཚེ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཚེ།།སྐྱེ་བཞིན་པ་ལ་སྲིད་པ་མེད། །གང་ཚེ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བཞིན་ན། །དེ་ཚེ་ཅི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བར་གྲག་།ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཚེ། །བུམ་པ་མེད་པར་ཅིས་མི་རྟོག་།སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་མ་ རྫོགས་ཀྱང་།།མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་། །དེ་ལྟའང་གང་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ལས། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་ཏེ་། །སྐྱེ་བཞིན་པ་སྔར་མ་བྱུང་ཡང་། །ཕྱི་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་པར་གྲག་།དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། །མ་བྱུང་ཞེས་བྱ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །རྫོགས་ པ་ཡོད་ཅེས་བྱར་འགྱུར་ལ།།མ་བྱས་པ་ནི་མེད་ཅེས་བརྗོད། །གང་གི་ཚེ་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མེད་པ་དེ་ཚེ་གང་དེར་བརྗོད། །གང་ཚེ་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་འཇུག་པ་དང་། །ལྡོག་པ་འཐད་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དོན་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་སྟོང་པ་ཡང་། །སྟོང་པ་མིན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འདི་ནི་སོ་སོར་འགོག་པར བྱེད།།གང་ཚེ་སྨྲ་པོ་བརྗོད་བྱ་ནའང་། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །གང་ཞིག་རྟེན་ནས་ཀུན་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་གསུམ་ལའང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྟོང་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །མི་སྟོང་ཉེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅི་སྟེ་ འགྲུབ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན།།གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ནི་བཟློག་པ་དང་། །རང་གི་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །གལ་ཏེ་སུན་འབྱིན་བྱེད་ཕྱོགས་གཅིག་།དགའ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ཅིས་མིན། །གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ན། །མེད་གང་དེ་ཕྱོགས་མི་འགྱུར་ན། །དེས་ན་ གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་གསུམ།།ཀུན་ཀྱང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། །གང་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་བུམ་དེར། །སྟོང་པའི་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་འགྱུར། །འདི་ན་གཞུང་ལུགས་ལས་བྱུང་བའི། །གཏན་ཚིགས་ཡོད་མིན་གཞན་དུ་ཡོད། །མི་སྟོང་མེད་ པར་སྟོང་པ་ནི།།གང་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཅིག་ཤོས་ནི། །མེད་པར་གཉེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་མེད་ཉིད་མེད་ན། །གང་ཞིག་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར།།གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ན། །མེ་ནི་ཚ་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །ཚ་བ་མེ་ཡང་ཡོད་མིན་ཞེས། །གོང་ཉིད་དུ་ནི་བཟློག་པར་བྱས། །དངོས་པོ་མཐོང་ནས་དངོས་པོ་ནི། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བཟློག་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ནི་བཞི་ཆར་ ལ།།ཉེས་པ་སྤངས་པ་གང་ཞིག་མཐོང་། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་དངོས། །གང་དུ་མེད་དེར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མེད་ཉིད་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མ་འབྲེལ་པའོ།

正在生起是已生的缘故，正在生起不会生起。或者一切正在生起，自性将成为过失。
以正在生起的自性，作为正在生起不会成立。以正在生起的自性，不作为也不会成为正在生起。
若二者之间无间隔，存在是不可能的，于彼无有正在生起，因为于彼亦有间隔故。
因为正在生起，灭已生起而生，因此正在生起，其他也显现为有体性。
当已生起之时，正在生起不存在。当已生起正在生起时，为何会生起？
正在生起未生起，唯说为生起。无差别故彼时，为何不观察无瓶？
正在生起虽未完成，已超出未生起。如是因为已超出，已生起故未生起。
正在生起虽先未有，后来说为有。彼亦未生起而生，未有不是生。
说为完成有，未作说为无。何时正在生起，无时说为何？
当因不包含时，果不存在，彼时趣入与，退出不应理。
《瑜伽行四百论》中遮遣有为义修习显示品第十五。
以某些因空性，亦现似非空。一切品类中，此各别遮遣。
当说者所说时，不应说为空。若是缘起者，三者皆非有。
若以空过失，成立非空性，以非空过失，何不成空性？
遮遣他宗与，成立自宗者，若喜破斥一方，何不喜立证？
若遍观察时，无者非宗者，故一性等三，一切皆非宗。
于现量见瓶处，空性因无义。此中从教典，生因非有他。
无非空性时，空性从何生？如何无他者，对治得生起？
若成为宗者，无宗成宗体。如是无宗性，何者成相违？
若诸事物非有，火如何成热？热与火亦非有，如上已遮遣。
见事物后说，事物为无者，如是于四方，何见离过失？
微尘中有事，何处无彼生？诸佛无性亦，因此故无关。

།གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་གཉིས་མིན་ན། །གཞན་གང་ཞིག་ལ་ཡོད་དངོས་ ཡོད།།གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལའང་དེ་རིགས་ན། །བརྒལ་བ་གཞན་པོ་ཅི་སྟེ་བྱེད། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དངོས་མེད་ལ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་རིགས་ཏེ། །རྫས་རྣམས་ཀུན་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་ནི་རྣམ་དབྱེར་མི་འགྱུར་རོ། །མེད་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ལན། ། བརྗོད་པ་མིན་པར་གྲགས་ན་ནི། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བཟློག་རང་ཕྱོགས་ཀྱང་། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་མི་འགྱུར། །སུན་འབྱིན་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་རྙེད། །སླ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་ན་ཡང་། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ། །ཉིད་དུ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་ནུས། ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་དངོས་ཡོད་ན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །མེད་པར་ཡང་ནི་ཅིས་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཡོད་བདོག་ཅེས་མིང་བཏགས། །དེ་ཕྱིར་མེད་པར་མི་འགྱུར་ན། །གང་ཕྱིར་ཡོད་ཅེས་མིང་བྱས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད པར་མི་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པས། །བརྗོད་པས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡོད་ན། །དངོས་གང་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པར་ཅིས་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་ཀུན་མེད་པའི་ཕྱིར། །མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི། ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན། །དངོས་པོ་མེད་པར་མི་རིགས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་དངོས་མེད་ལ། །སྲིད་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་དངོས་པོ་ནི། །མེད་པར་གང་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་གཏན་ཚིགས་ལས་འགྱུར་བ། ། དེ་ཕྱིར་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ན། །དམ་བཅའ་གཏན་ཚིགས་ལས་གཞན་ནི། །མ་ཡིན་དེས་ན་གཏན་ཚིགས་མེད། །གང་ཕྱིར་སྟོང་པའི་དཔེ་ཡོད་པ། །དེས་ན་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ན། །བྱ་རོག་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། །བདག་ཀྱང་ནག་ཅེས་བརྗོད་ནུས་སམ། །གལ ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་ཡོད།།སྟོང་མཐོང་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྟོག་པས་མཐོང་བ་འཆིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་རུ་དགག་པར་བྱ། །གཅིག་ཡོད་གཅིག་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །དེ་མིན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་མིན། །དེས་ན་འདི་ཡོད་འདི་མེད་ཅེས། །བརྗོད་པ་ ཉིད་དུ་ནུས་མ་ཡིན།།ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང་། །གླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་ རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྫོགས་སོ།

如果一切都不是二者，那么其他任何存在的事物又在何处？如果你也是这样，为什么还要与他人争论？
对于一切事物的无实性，不应该进行分别。对于一切实体所见到的，那就不应该分别。
如果说因为不存在而不能对他方观点作出回答是众所周知的，那么为什么用理由驳斥的自方观点不能成立呢？
即使世间说找到破斥的理由很容易，为什么不能指出他方观点的过失呢？
如果仅仅以'有'这个词就能成为实有，那么仅仅以'无'这个词为什么不能成为无呢？
如果因为安立'有'这个名称就不会成为无，那么因为安立'有'这个名称也不会成为有。
如果一切都是世间所说的就存在于世间，那么任何实在真实存在的事物为什么会成为世间的呢？
如果因为一切事物都不存在而成为无性，那么如此一来，一切方面都不应该成为无实。
因为没有实体，所以无实性不会存在。没有实体的实体从何处能够成立呢？
如果空性是从理由而成，因此不成为空性，主张和理由之外别无他物，因此没有理由。
如果因为有空性的比喻所以不成为空性，那么能否说'如同乌鸦一样，我也是黑色的'？
如果以自性实有，见到空性有什么功德？分别所见是束缚，这在此处应当遮破。
说'一有一无'，这既非胜义谛也非世俗谛。因此不能说'这个有，这个无'。
对于有、无、亦有亦无等观点都不存在的人，即使经过很长时间，也不能提出诘难。
《瑜伽行四百论》中阐述了对师徒的抉择，这是第十六品。
圣天论师所造《菩萨瑜伽行四百论颂》圆满。

--------------
 

这是《四百论》（Catuḥśataka，བཞི་བརྒྱ་པ），作者是提婆/圣天（Āryadeva，འཕགས་པ་ལྷ）。

文本直译：
"由阿阇黎圣天尊前所造《菩萨瑜伽行四百颂》圆满。"

关于作者提婆/圣天：
1. 是龙树菩萨的主要弟子
2. 约生活在公元3世纪
3. 是中观学派的重要论师
4. 《四百论》是他的代表作之一
5. 此论主要阐述中观见和菩萨行

《四百论》是印度大乘佛教中观派的重要论著，分为八品，每品五十颂，共四百颂，故名"四百论"。此论以中观正见破除常见、我见等，并阐述菩萨修行的次第。

། །།ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་མེད་ཀྱི་དབུང་རིན་ཆེན་སྦས་པའི ཀུན་དགའ་ར་བར།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་སྨྲ་ཛཱ་ན་དང་། བོད་ཀྱི་ལོཙྪ་བ་པ་ཚབ་ཉི་མ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་།། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།

于克什米尔城市无比的乌仁钦巴之欢喜园中，印度堪布苏斯玛札那与藏地译师帕察巴尼玛扎完成翻译并校对审定。一切吉祥。
